288 
IETS OVER EEN BOEK EN OVER EEN BOEKJE. 
logen , hebben deze opvatting verworpen en , rekening houdende met 
de uitwendige ongunstige omstandigheden voor het eerste leven op 
aarde, stellen zij zich voor, dat dit het eigendom geweest zal zijn van 
zeer kleine lichaampjes, uiterst eenvoudig van bouw, bestand tegen 
hooge temperaturen , in staat zich te voeden met de tot hun beschikking 
staande anorganische stoffen, en in het bezit van zeer weinig levenskracht. 
Deze eerste levende wezentjes zijn reeds lang van de aarde verdwenen ; 
wij kunnen als hun afstammelingen beschouwen de bacteriën , de chloro- 
leucithen en de chromogenen. Een wezenljjk verschil echter met hun 
voorouders vertoonen zij daardoor, dat zij niet als vrije wezens, on- 
afhankelijk van hun omgeving, leven kunnen. Na de betrekking be- 
sproken te hebben , die er over en weer bestaat tusschen de bacteriën 
en de chloroleucithen ter eene en de hoogere wezens ter andere zijde , 
wordt het leven der cellen behandeld , en ons aangetoond dat dit 
leven eener cel ten deele althans het resultaat is van de levensuitingen 
der kleine levende lichaampjes, die haar kern samenstellen. Hoe het 
leven der kleinste levende wezentjes geweest is en hoe het zich tot 
het leven van een cel kan hebben ontwikkeld , bespreekt de schrijver 
vervolgens , om dan aan het einde van deze lange inleiding er op te 
wijzen, dat er een nauwe betrekking bestaat tusschen gedaanteverwisseling 
en kleurstofvorming , vroeger reeds door giard aangetoond. 
In de nu volgende hoofdstukken vinden wij het een en ander 
medegedeeld over de scheikundige samenstelling der pigmenten , 
door de kleurstoflichaampjes voortgebracht , over deze laatsten 
als voortbrengers van pigment, over chromogene bacteriën, over 
chloroleucithen of bladgroenkorrels, over de kleurstoflichaampjes, hun 
wijze van ontstaan en aanleiding hiertoe bij de dieren , over verande- 
ringen van het pigment onder bepaalde invloeden , over de ontwikkeling 
ervan in verschillende afdeelingen van het dierenrijk , en in het 
laatste hoofdstuk over de harmonie der kleuren. Deze overeenstemming 
vinden wij zoowel bij de dieren op groote diepte in zee levende, als 
bij de bewoners van de oppervlakte , bij hen die zich in den bodem 
ingraven en die in holen leven, bij de dieren, die eilanden en woes- 
tijnen bewonen , bij de flora en bij de fauna der zeeën en de ver- 
schillende deelen van de oceanen. Bij die allen worden kleurstoffen 
afgezonderd ter bescherming van het organisme tegen uitwendige 
schadelijke invloeden. Dr. Calkoen. 
