290 
DE SIAMANG VAN HET EILAND SUMATRA. 
en dan het alarmgeblaf der apen verstoorden de kalme stilte in de 
natuur. Zwijgend vervolgde mijn colonne haren weg ; er waren nog 
zoo vele palen af te leggen en reeds om half acht in den morgen 
doet de zon zich geducht gelden. Ik liep vooraan in den stoet , want 
de koelies of anterans ” moesten vlak bij en achter mij blijven. Deze 
goede raad was mij te Palembang gegeven. Het is namelijk in de 
bovenlanden , ook op de stille , smalle verkeerswegen , gevaarlijk , alleen 
te marcheeren. Toch deed ik dat later dikwijls, maar eiken keer, 
als ik het gedaan had, met spijt over mijn roekeloosheid. Niet alleen 
dat ik versche sporen van tijgers en van olifanten langs kwam , ook 
slangen van allerlei soort , die dwars over den weg kropen , passeerde 
ik dan, moederziel alleen; mijne anterans waren weg en waren heel 
stilletjes , door dik en dun , binnenpaden ingeslagen , waardoor zij 
den af te leggen afstand met honderden meters bekortten. 
Nu , aan het begin van mijn leven in de Palembangsche bovenlanden , 
was ik echter zoo vervuld van het gevaarlijke cavalier-seul , dat ik 
alle hens vlak bij mij hield. 
Ik vroeg wat dat voor eigenaardig geluid was. »Dat zijn siamangs , 
Mijnheer”, antwoordde mij het hoofd der anterans, de » mandoor.” 
»Waar zijn ze dan?” 
» Daar hebt u er een , hoog in den boom ; ziet u hem wel ? Dat 
is een groote , wel zoo groot als een kind van acht jaar. Daar .... 
daar springt hij op een anderen tak !” 
Ik volgde de aangeduide richting en zag den grooten , zwarten blaffer 
op ongeveer 150 passen van den weg. 
» Waarom is hij daar en is hij daar alleen?” 
»Neen, Mijnheer; hij is daar op wacht; de rest van zijn stam is 
beneden en trekt nu al, sedert zijn eersten schreeuw , dieper het bosch 
in. Als hij ze ver genoeg weet , klautert hij van tak tot tak , van 
boom tot boom, om zich bij zijn kolonie te voegen; daarbij loert 
hij telkens goed rond, of er ook ergens anders iets verdachts is.” 
»Zijn er veel apen bij elkaar?” 
»Dat hangt er van af, Mijnheer; er zijn stammen van 30, er zijn 
er ook wel tot 70 bij elkander, evenals de Orang-Koeboe , die ook 
met families van 30 en meer in de bosschen rondtrekken.” 
»Waar leven die apen van? Eten zij bijvoorbeeld ook gekookt eten ?” 
»Ze leven voornamelijk van vruchten, maar ook van jong, sappig 
groen , dat hier volop te krijgen is. Ze zijn ook zeer belust op honig 
en op allerlei , wat goed en zoet smaakt. Als een siamang gewend is 
