DE SIAMANG VAN HET EILAND SUMATRA. 
295 
Generaal woont. Dat letten op allerlei kleinigheden is mij een tweede 
natuur geworden. Zoo zie ik b. v. dat je een paar schoenen van mij 
aan hebt. Dat heeft je gedienstige natuurlijk gedaan , omdat de kerel 
waarschijnlijk te lui was of geen tijd meer had , om je schoenen te 
poetsen . . . . ” 
»Wat! Waarachtig, je hebt gelijk, ik wist ’t zelf niet eens 
ik maak m’n excuses , amice !” 
»Niet noodig , kameraad. Even beste vrienden, hoor; maar, je ziet, 
ik heb oogen , die ik goed den kost geef. Ik kan ’t nu eenmaal niet 
helpen, maar zoo ben ik.’’ 
»Goed! maar nu je apenstudie; we dwalen af van ’t chapitre.” 
»Ik zal je vertellen, wat mijzelf is overkomen. Laat ik je eerst bij 
don conduite-staat van de apen , in ’t algemeen , nog zeggen , dat ze 
óók goede oogen hebben , en dat ze hun lui goed kennen ; wie 
goed en wie slecht voor hen zijn, vergeten ze nooit. Men zegt, dat 
de aap valsch is. Dat is niet waar ! De mensch heeft den aap , in 
zijn gevangenstaat, geplaagd, gesard en valsch gemaakt. Er wordt in 
’t bosch jacht op hen gemaakt, ze worden als vruchten uit den 
boom neêrgeschoten , soms om ’t vel, veelal om de jongen, die dan 
duur verkocht worden. 
Is ’t wonder , dat de apenkolonies hoe langer hoe meer de bosschen 
intrekken? Ze vertrouwen de menschen niet meer. In vroegere jaren 
kwamen de apen in heele kolonies van honderd, twee honderd stuks 
tot aan den grooten weg. Nu hoort men ze nog maar in de verte. 
Ik zal je van mijn Siamang 1 ) vertellen; dezelfde, dien je eiken 
dag ziet, als je naar de badkamer gaat. 
Ik kreeg hem drie jaar geleden van m’n vriend stolle , controleur 
te Moeara Bliti. Vroeger had ik hem eens om een aap gevraagd; ik 
was die vraag al lang weêr vergeten , toen op zekeren dag een 
Oeloenees met een aardig , zwart beestje bij me kwam en me een 
briefje gaf. 
’t Was een cadeau van stolle. » Eindelijk had hij een bijzondere 
apensoort kunnen krijgen en had toen aan mij gedacht”, enz. enz. 
»Of ik goed voor ’t beestje zou zorgen; ’t kon ongeveer twee a drie 
maanden oud zijn”, enfin, nog meer ander moois in zijn schrijven. 
Ik nam ’t diertje over, gaf den brenger een riks en liet mijn jongen 
dadelijk een kist tot hok inrichten. »Mang” had, hoe jong en klein 
1 Siamang — zwarte apensoort, zonder staart, die tot ±_ 3.5 voet groot kan worden, 
