304 DE 8IAMANG VAN HET EILAND SUMATRA. 
heeft, toen ik beneden stond en hem mijn hoofd, mijn gezicht, 
mijn uniform , in één woord , toen ik mij duidelijk aan hem vertoonde. 
Zijn oogen bedrogen hem niet , zijn ooren evenmin 1” 
»Goed, lief dier!” riep soeterik, en vloog toen van zijn stoel op, 
om Mang iets extra’s te geven. 
» Wanneer is dat gebeurd?” vroeg hij, toen Mang voldoende was 
aangehaald. 
»Nu ongeveer een jaar geleden. Mang heeft sedert dien tijd een 
heerenleven. asim ging, gelukkig, gauw uit mijn dienst en ’t toeval 
wilde, dat kromo en zijn vrouw, de kokkie, die te Tebing-Tinggi 
niets naar hun genoegen konden vinden, bij mij terugkwamen: »of 
ik ze alsjeblieft weêr in dienst wou nemen?” Tegelykertijd wendden 
ze de oogen naar Mang en werd hij aangehaald. Mang liet een zacht , 
welwillend geluid hooren ; hij had de oude bedienden ook herkend 
en liet zich gewillig aanhalen. Dit gaf den doorslag. 
»En zoo vindt ge de oude familie, sedert ge hier in huis woont, 
weêr bij elkander, zooals ze oorspronkelijk was.” 
» Kerel! De Oeloenees is stommer dan een aap, of, laat ik liever 
zeggen, de apen zijn nog slimmer, in hun natuurstaat, dan de 
knapste Oeloenees”, besloot soeterik. 
De verdere geschiedenis van Mang is kort. 
Ik werd , na eenigen tijd , van Lahat naar Atjeh overgeplaatst — 
in 1874 — en vond het daar geen land voor den zachtzinnigen 
Mang. Ik kon dus niet beter doen , dan hem aan de goede zorgen 
van vriend soeterik toe te vertrouwen. 
Of Mang mijn vertrek lang overleefd heeft, weet ik helaas niet. 
soeterik beloofde wel , mij geregeld op de hoogte van Mang’s ge- 
zondheid en wedervaren te houden , maar schrijven . . . ! en dat in Indië ! 
Later, veel later, vernam ik van een ander, dat soeterik van 
Lahat naar Edi was overgeplaatst en dat hij vervolgens te Atjeh 
aan cholera was bezweken , toen ik er reeds van daan was. 
Nooit meer, helaas, hoorde ik iets van mijn Mang. 
Maar dat staat vast : nimmer zag ik aardiger , trouwer , liever 
dier. Toen ik hem aan soeterik gaf, mat hij 55 centimeters en was 
hij ongeveer drie jaar oud. 
Breda, April 1901. 
