DE VLIEGENDE KAT. 
319 
werd het geheimzinnig verschijnsel voor ons ontsluierd : de geest 
of de verongelukte , wiens stem op een uit de verte komend , angstig 
geschreeuw geleek, vertoonde zich aan ons en zweefde langzaam over 
onze hoofden heen. Het was een Huidvlieger, die, terwijl hij zich 
van den eenen boom naar den anderen begaf, van tyd tot tijd zijn 
afschuwelijk krijschend geluid liet hooren.” 
wallace, die het dier ook waarnam, spreekt evenmin van dit 
geluid, ofschoon hij vrij uitvoerig bericht. 
»Het is traag in zijne bewegingen, althans overdag”, zegt hij;» bij 
het beklimmen der boomen gaat het slechts eenige voeten achtereen 
voort en houdt dan een oogenblik stil, als was het vermoeid van den 
arbeid. Eens , bij heldere schemering , zag ik een dezer dieren op een 
tamelijk open plaats tegen een boomstam oploopen en vervolgens in 
schuinsche richting door de lucht overzweven naar een anderen boom , 
dien hij nabij het ondereinde bereikte, waarop het onmiddellijk begon 
op te klimmen. Ik paste de tusschenruimte tusschen de beide boomen 
af en bevond, dat deze omstreeks 210 voet bedroeg; daarentegen 
schatte ik het bedrag der daling slechts op 35 a 40 voet, dat is 
minder dan één op vijf. Dit bewijst, naar het mij toeschijnt, dat het 
dier eenig vermogen moet bezitten om zich door de lucht te sturen , 
daar het anders bij zulk een verren afstand geringe kans zou hebben 
om juist op den stam terecht te komen. Evenals de Koeskoes der 
Molukken voedt zich de Galeopithecus met bladeren en heeft hij een 
zeer volumineuze maag en lange, ineengerolde darmen. De hersenen 
daarentegen zijn zeer weinig ontwikkeld ; de grijpstaart dient het 
dier waarschijnlijk om zich bij zijn maaltijd nog beter vast te houden. 
Het onderscheidt zich door zulk een taai leven , dat het bijna niet 
mogelijk is het door een der gewone middelen van kant te maken. 
Men zegt, dat dit dier slechts één jong te gelijk heeft en mijne eigene 
waarnemingen bevestigen deze bewering; want ik schoot eens een 
wijfje met een zeer klein , naakt en blind schepseltje aan hare borst 
geklampt; het was geheel kaal en sterk gerimpeld, zoodat het mij 
de jongen van buideldieren in het geheugen riep , waartoe het een 
overgang kon schijnen te vormen.” 
Op den grond beweegt de Vliegende Kat zich zeer onbeholpen. 
jagor verhaalt daarvan het volgende : 
»Toen het gevangen dier van zijn banden bevrijd was, bleef het 
op den grond liggen, alle vier ledematen zijwaarts gestrekt, zoodat 
de buik op den grond rustte en bewoog zich vervolgens met korte, 
