DE OUDERDOM DER AA.RDE. 
329 
Vóór de steenkolenperiode, die kort na het midden van den geolo- 
gischen tijd begon , berekent men , dat de stralingsenergie der zon 
2 1 / 2 -maal meer bedroeg dan thans. De planten ontvingen dus meer 
licht en meer warmte, de zon, die ons thans goudgeel toeschijnt, 
moet toen blauw geschenen hebben en de temperatuur moet minstens 
een tropische geweest zijn. Trouwens de fossiele flora’s , die op onze 
breedten en zelfs die in Groenland gevonden zijn, wijzen zonder 
eenigen twijfel op een zoodanig klimaat. 
In nog oudere tijden moeten de levensvoorwaarden dus nog gun- 
stiger geweest zijn, in het allereerste begin zóó gunstig, dat zij ver- 
schijnselen toelieten , die thans niet meer plaats vinden , zooals het 
allereerste ontstaan van het leven zelf. 
Ook hier weer vinden wp dus een voldoende harmonie tusschen 
de gevolgtrekkingen , die langs geheel verschillende wegen verkregen 
werden. En deze harmonie leert ons dus dat de levensomstandigheden 
in den loop der geologische tijden allengs ongunstiger zijn geworden 
en dat, in samenhang daarmede, de aanvankelijk snelle vooruitgang 
allengs trager werd. Maar in die millioenen jaren , die sedert het be- 
gin van het leven vervlogen zijn. hebben de telkens bereikte resul- 
taten zich allengs opgehoopt en zoodoende die hooge organisatie, 
en dien grooten vormenrijkdom der levende natuur doen ontstaan , 
die overal onze bewondering afdwingt. 
Eenige tientallen millioenen jaren is dus het leven op onze aarde 
oud. Krachtig en snelgroeiend in zijn jeugd, heeft het thans zeker 
reeds de periode der volste ontwikkeling bereikt en gaat het nog 
maar langzaam vooruit, in vergelijking met vroegere tijden. Wil 
men een meer bepaald cijfer , zoo kieze men 24 millioen jaren , het 
gemiddelde, dat lord kelvin in 1897 uit al de toenmaals bekende 
gegevens als het meest waarschijnlijke afleidde. 
