DE VLIEGER IN DE METEOROLOGIE 
DOOR 
H. OVERHOFF. 
Onder de hulpmiddelen , van welke de meteorologie zich tot 
onderzoek der hoogere lagen van onzen dampkring bedient , bekleedt 
in den laatsten tijd de vlieger eene voorname plaats. Daar door het 
in 1899 opgericht aëronautisch observatorium, op het TEGELER-schiet- 
terrein bij Berlijn , meteorologische waarnemingen met vliegers sinds 
verleden jaar zomer op groote schaal gedaan worden , zal het den lezers 
van het Album zeker niet onaangenaam zijn, iets naders omtrent deze 
hoogst eigenaardige onderzoekingsmethode te vernemen. 
Reeds omstreeks het midden der achttiende eeuw schijnt men op 
het denkbeeld gekomen te zijn , den vlieger dienstbaar te maken aan 
de wetenschap en hem tot het omhoog voeren van physische of 
meteorologische instrumenten te gebruiken. Aan het slot eener zeer 
interessante en leerrijke verhandeling over dit onderwerp 1 heeft de 
Belgische meteoroloog J. vincent de belangrijkste data aangaande de 
ontwikkelingsgeschiedenis van den vlieger bijeengebracht, waarvan 
wij er hier eenige willen vermelden. Reeds in het jaar 1749 be- 
dienden a. wiLsoN en thomas MELVILLE te Glasgow zich van groote 
vliegers, van 1 2 / 4 tot 2 meter hoogte, om een minimumthermometer 
tot in de wolkenstreek omhoog te voeren. Korten tijd daarna — en 
wel in het jaar 1752 — nam benjamin franklin zijn zoo beroemd 
geworden proef met den » elektrischen” vlieger. Het gelukte hem 
1 J. VINCENT: »L’Emploi des cerfs-volants en meteorologie Annuaire de 1’observa- 
toire royal de Belgique, 67e anuée, 1900, p. 334. 
