DE VLIEGER IN DE METEOROLOGIE. 
333 
heeft den vorm van een kist zonder bodem en deksel, wier zij- 
wanden in het midden rondom eene breede , vrije tusschenruimte 
hebben. Het geraamte bestaat uit vier lichte houten staven van IY 2 
meter lengte, welke door dwarsstaven rechthoekig met elkander ver- 
bonden zijn, zoodat het geraamte van een kist, of, anders uitge- 
drukt, van een rechthoekig parallelepipedum ontstaat. Bij eene 
hoogte van 1 l / z meter bedraagt de breedte eveneens l l / 2 meter, 
de diepte daarentegen 0,5 tot 0,6 meter. De hoeken en uit- 
einden van dit houten geraamte worden vervolgens , in de richting 
der vlakken- en lichaamsdiagonalen , door fijn staaldraad (klavier- 
snaren) stevig aan elkaar verbonden , waardoor het geheel bui- 
tengewoon sterk wordt en een groot weêrstandsvermogen tegen de 
winddrukking verkrijgt. Van dit geraamte wordt daarna alleen het 
boven- en benedengedeelte, ter breedte van omstreeks 40 tot 45 
centimeter , rondom met katoen bespannen ; al het overige , bijgevolg 
eene breede ruimte in het midden, zoomede het boven- en beneden- 
deel, blijft vrij. De stijgdraad wordt aan de beide zijhoekstaven , en 
wel aan het bovenste derde gedeelte, bevestigd. Het beginsel, waarop 
de samenstelling van dezen vlieger berust , is dit : de winddrukking 
niet op één enkel vlak , zooals bij den eerstbesproken EDDY-vlieger , 
maar op twee parallel loopende vlakken, een vóór- en een achtervlak, 
te doen werken. Tengevolge van de bevestiging van den staaldraad 
aan het bovenste gedeelte , neemt zulk een vlieger in de lucht al 
zeer spoedig een schuinen stand aan , daarbij een hoek van om- 
streeks 30 graden met den horizontalen stand vormend. De bovenhelft 
(cel genaamd) wordt hierdoor tot vóór- en de benedenhelft tot achter- 
gedeelte. Dit laatste werkt daarbij voornamelijk als stuur en wordt 
daarbij door de smalle, in de windrichting liggende zijvlakken onder- 
steund. Deze HARGRAVE-vlieger bezit een groot weerstandsvermogen, 
ook tegen sterken wind en tevens de voortreffelijke eigenschap , bij 
matige luchtbeweging zeer gemakkelijk op te stijgen. Eén groot bezwaar 
is echter aan de konstruktie van dit vliegapparaat verbonden , name- 
lijk dit: dat zij eene buitengewone mate van nauwkeurigheid en 
geduld vereischt , daar de geringste gebreken of symmetrie-storingen 
grooten invloed op het stijgen uitoefenen en tot zijdelingsche bewegingen, 
ja zelfs tot het z. g. » duiken” leiden. 
Bij alle proefnemingen , om de vliegers eene groote hoogte te doen 
bereiken , ligt nu het groote bezwaar in de vraag , welk materiaal 
