DE HALF-APEN VAN DEN INDISCHEN ARCHIPEL 
DOOR 
J. HENDRIK VAN BALEN. 
De dieren, welke men onder den naam Half-apen aanduidt, werden 
in vroegeren tijd onder de echte apen gerekend. Later scheidde men 
ze daarvan af, door ze in eene eigen afdeeling te vereenigen , die 
men eene onder-orde der apen noemde. Thans worden zij echter , 
volkomen van de apen gescheiden , in eene afzonderlijke orde vereenigd. 
Men werd tot deze afscheiding successievelijk gebracht door de 
wetenschap , dat de overeenkomst van deze dieren met de apen te 
gering is. Hun lichaamsbouw , hun gebit , wijken grootelijks af. Men 
kan ze beschouwen als een overgangsvorm tusschen de apen en de 
insecten-etende-roofdieren , met name de buideldieren. 
De grootte der half-apen wisselt af van die van een flinke kat 
tot die van een relmuis. Bij de meeste soorten is het lichaam slank ; 
in afwijking van de apen zijn de voorste ledematen korter dan de 
achterste. De spitsere knobbels der kiezen doen hen meer tot de 
roofdieren naderen. Hun kaken zijn aanmerkelijk verlengd en puilen 
uit, waardoor zij bij sommigen herinneren aan die van een hond of 
een vos. De goed gevormde handen , zoowel aan de voor- als achter- 
pooten , maken hen zeer geschikt voor hun leven op de boomen. De 
overigen hebben platte nagels met uitzondering van den wijsvinger 
der achterhand , die een smallen krommen nagel heeft. De meeste zijn 
schemering- of nachtdieren , hebben groote zoogenaamde nachtoogen 
en goed ontwikkelde ooren. 
In den Indischen Archipel worden deze dieren vertegenwoordigd 
door de geslachten Stenops , thans meestal Nycticebus en Tharsius.V an 
