DE HALF-APEN VAN DEN INDISCHEN ARCHIPEL. 
347 
overdag gevoederd wordt , rechtop staand op zijn beide dunne pootjes 
en den kalen staart steunend , den grooten kogelronden kop roet de 
beide merkwaardig groote oogen naar alle richtingen te zien draaien , 
evenals een dievenlantaarn op een drievoet met kogelgeleiding zich 
draait. Het duurde eenigen tijd , voordat hij er in slaagde de oogen 
juist te richten op het hem aangeboden voorwerp ; zoodra dit hem 
gelukte, strekte hij plotseling zijne beide armpjes zijwaarts en een 
weinig achterwaarts als een kind, dat zijn blijdschap te kennen 
geeft, greep dan schielijk met de handen en den bek den buit en at 
dezen bedachtzaam op. 
Overdag was de Majo slaperig, zwak van gezicht en, als men 
hem stoorde, ook brommig; als het daglicht verflauwde werd hij 
echter wakker en vergrootte zich zijn pupil. Des nachts bewoog hij 
zich vlug en behendig met onhoorbare sprongen , liefst in zijdelingsche 
richting. Hij werd spoedig tam , stierf echter reeds na weinige dagen ; 
ook het tweede diertje kon ik niet lang in ’t leven houden.’* 
Rosen berg schijnt hem op Celebes ook in gevangenschap te hebben 
gehad ; hij zegt ten minste dat het een alleraardigst diertje in gevan- 
genschap is , dat er lang niet zoo wanstaltig uitziet , als het de 
afbeelding in horsfield’s » Zoological researcher ’* voorstelt. Het leeft in 
de bosschen aan de overzijde der rivier 1 en bezoekt des nachts de 
in de nabijheid gelegen tuinen. 
1 De Boné-rivier. 
