378 
EETBARE ZEEWIEREN. 
met platten bodem gebruiken. Terwijl de één een gat maakt, buigt 
de ander zich over den rand der boot en zet de takkebos in het ge- 
maakte gat. Zoo ontstaan een aantal evenwijdige heggen , die in groepen 
vereenigd zijn , terwijl tusschen de heggen , met het oog op het oogsten , 
genoeg ruimte gelaten wordt om eene boot gemakkelijk te hanteeren. 
De groepen liggen niet evenwijdig. Hiervoor bestaan twee redenen. 
De eerste is , dat men op deze wijze eene meer gelijke en ook meer 
gemakkelijke verdeeling der Porphyra-sporen (m. a. w. het zaad) teweeg 
brengt ; de tweede , dat hierdoor de veranderingen in het water en in 
de voorwaarden voor den groei zooveel mogelijk gelijk blijven. 
De »soda” wordt geplant in de laatste helft van September, en 
daarmee is het werk tot den oogsttijd afgeloopen , want — gezaaid 
hoeft er niet te worden. Gedurende de maand October namelijk be- 
ginnen de bewuste algen op de takkebossen te verschijnen. Eene goede 
verklaring van dit plotselinge en op gezette tijden optreden dezer algen , 
in zulke groote hoeveelheden , is tot nu toe niet gegeven. Waarschijnlijk 
is het, dat de sporen in het water ronddrijven en, met de »soda” 
in aanraking komende , zich daaraan vasthechten. Tien tot veertien 
dagen nadat de »hibi” geplant is, kan men de algen reeds daarop 
bespeuren. En ook hier hangt de groei af van de weersgesteldheid. 
Vooral regen en sneeuw, een noorden- of westenwind in den winter, 
en een oostenwind in de lente schijnen tot een goeden oogst bij te dragen. 
Het oogsten begint in den winter en duurt tot in den zomer voort. 
De planten , in den winter geoogst , worden als de beste kwaliteit 
beschouwd. Voor den oogst zijn twee personen noodig. Terwijl de een 
roeit, plukt de ander de algen van de hibi en plaatst ze in eene 
daartoe bestemde mand. 
Gewoonlijk bevinden zich tusschen de gewenschte zeewieren ook 
eenige exemplaren van andere algsoorten , alsmede verschillende zee- 
dieren , zooals krabben , mossels en zeeslakken. Deze laatste zijn de 
grootste vijanden van den »Nori-boer”, daar zij van Porphyra leven, 
en indien zij in grooten getale voorkomen , met een aanzienlijk deel 
van den oogst gaan strijken. Maar den meesten last bezorgen ze , doordat 
ze aan de bladeren zich vasthechten en één voor een verwijderd moeten 
worden. De Japannees namelijk besteedt veel zorg aan de reiniging 
van het product en daarom wordt de oogst door middel van de wel- 
bekende Japanneesche vleeschpennen op planken uitgespreid en dan van 
andere algen en van zeedieren zooveel mogelijk gezuiverd. Daarna 
worden de planten met een hakmes klein gesneden en eindelijk in 
