WETENSCHAPPELIJK B IJ BLAD. 
STERRENKUNDE. 
De middellijnen van Neptunus en Uranus. — In Astron. Nachrichten , n°. 3665 , 
geeft de heer T. J. J. see, van Washington, de resultaten van eenige onder- 
zoekingen betreffende de lengte van de middellijn van Neptunus ; daar hij ze 
„preliminary” noemt mogen wij verwachten , dat zij door meerdere zullen gevolgd 
worden. 
Kort na de ontdekking van Neptunus werd naar hare schijnbare middellijn ge- 
zocht met behulp van verschillende kijkers van klein vermogen en vond men, 
dat die kleiner was dan de schijnbare middellijn van Uranus. De waarden, die 
omstreeks dien tijd werden gepubliceerd liggen tusschen 4".4 en 3". De verbete- 
ringen, in de tweede helft der eeuw aan de kijkers aangebracht, maakten het 
mogelijk de waarde meer nauwkeurig te bepalen; en het is opmerkélijk hoe, 
bij het toenemen van de volmaaktheid der astronomische metingen, het bedrag 
dier waarde afnam. De grootste waarde, sedert 1860 gevonden is 2"88 (herschel), 
de kleinste 2".19 (h. struve). 
Op grond nu van metingen, volvoerd onder voorwaarden, die hij „bijzonder 
gunstig” noemt, komt de heer see tot de conclusie, dat de middellijn van Neptunus , 
uit het middelpunt van de zon gezien, niet grooter is dan 2". 008 en misschien 
nog kleiner als men rekening houdt met de irradiatie, die, ofschoon gering, toch 
zeker merkbaar zijn zal. 
Neemt men 8".796 aan voor de parallaxis van de zon, dan bedraagt de lengte 
van die middellijn 43756 K. M. en de dichtheid van de planeet 2.29 maal die 
van water. 
Dezelfde waarnemer deelt, in hetzelfde nummer der Astr, Nachrichten , de resultaten 
mede van zijne onderzoekingen betreffende de afplatting van Uranus. 
De gevoelens daaromtrent zijn tot heden zeer verdeeld : terwijl meyer en 
1 
