WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
11 
de stralen, die in golflengte weinig verschillen van de opgeslorpte stralen, die 
een zoogenaamde anomale dispersie ondergaan. Een spectrum door middel van 
prisma’s van de bedoelde stoffen verkregen, vertoont dientengevolge in de buurt 
der absorptiebanden een van de gewone verschillende kleurgroepeering. 
Dezelfde stoffen bezitten nu veelal ook het vermogen om het polarisatie vlak 
te draaien, en het was nu van belang te onderzoeken of ook hier een dergelijke 
anomalie bestond ; ook wat draaiing van het polarisatievlak aangaat is namelijk de 
mate der draaiing van de golflengte afhankelijk, en wel in de gewone gevallen 
in dezen zin, dat aan kleiner golflengte grooter draaiing beantwoordt. 
AüG. schmauss heeft dat onderzoek verricht en gevonden, dat in cyanine, 
fuchsine, eosine en naphtahnerood de rotatiedispersie dezelfde anomalie in de 
nabijheid der absorptiebanden vertoont als de brekingsdispersie. 
Anomale rotatiedispersie in andere stoffen was echter reeds vroeger door 
Cotton aangetoond. j. N. k. 
CHEMIE. 
Ontstaan van waterstofperoxyde bij oxydatie door de zuurstof der lucht. 
— Schönbein’s eerste voorbeeld hiervan was loodamalgama , dat hij met lucht 
en water schudde. Gelijk hij aantoonde, ontstonden hierbij loodoxyde en water- 
stofperoxyde, en wel in aequivalente hoeveelheden. 
Het aantal voorbeelden, waarin kwantitatief aangetoond werd, dat oxydaties 
aan de lucht aldus plaats grijpen, is eerst langzaam uitgebreid en vooral in de 
organische chemie nog vrij beperkt. Bamberger en mej. baum (Ber., XXXIII, 
113) toonden dit aan voor waterige oplossingen van arylhydroxylaminen , waarbij 
aequivalente hoeveelheden nitroso-aryl en H 2 0 2 gevormd werden en manchot 
(„Ueber freiwillige Oxydation”, Leipzig, veit u. comp.) voor oxanthranol en 
soortgelijke hydrochinonen en voorts bij eenige hydrazo-lichamen. 
Een nieuw voorbeeld geven nu H. biltz en amme, die aantoonden , dat dibroom- 
p-oxybenzaldehyde-phenylhydrazon aan de lucht naar volgende vergelijking ge- 
oxydeerd wordt: 
2 Cj 3 H n N 2 Br 2 0 -f- 0 2 = C 26 H 20 N 4 Br 4 0 2 + H 2 0 2 . 
Quantitatief werd bewezen , dat de zuurstof der lucht zich in gelijke hoeveel- 
heden over de beide oxydatieproducten verdeelde en deze in verhouding hunner 
moleculairgewichten ontstonden. [Ber. d. B. Chem. Ges., XXXIII, 2295.) 
R. s. TJ. M. 
Vrije waterstof en koolwaterstoffen in de atmosfeer. — Boussingault in 
1883 en müntz en aübin in 1884 vonden in de lucht op het land en vooral in 
steden geringe hoeveelheden koolwaterstof, vermoedelijk moerasgas. 
Gautier heeft in ’98 en ’99 de proeven , volgens zorgvuldig bestudeerde me- 
