12 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
thoden, herhaald en uitgebreid ook tot zeelucht, opgevangen 40 kilometer N.W. 
van de kust van Brétagne, na dagen lang zeewind. Hij komt tot de gevolgtrek- 
king, dat zuivere zeelucht per 100 Liter 19,5 c.M. 3 vrije waterstof bevat, wat 
omstreeks 2 / 3 is van de hoeveelheid koolzuur in den dampkring. Bij deze hoeveel- 
heden waterstof, die hij als primitief en normaal bestanddeel der atmosfeer be- 
schouwt, voegen zich boven de continenten op het vrije veld en nog meer boven 
steden, tengevolge van de uitdampingen van den bodem, de ontleding en de 
levensverrichtingen van planten en dieren en eindelijk tengevolge der industrieele 
bedrijven, nog kleinere, wisselende hoeveelheden koolwaterstoffen. 
Voor Parijs werd als gemiddeld gehalte, per 100 Liter lucht, gevonden in 
cubiekcentimeters : vrije waterstof 19,4; moerasgas 12,0; C 6 H 6 met wellicht spo- 
ren van homologën 1,7 en CO enz. 0,2. 
De oorsprong van de atmosferische waterstof zoekt gautier in sommige gis- 
tingen en in de vulkaangassen. Dat de waterstof zich niet ophoopt, meent hij, 
met beroep op de bekende theorie van clausius en de analogie met helium, te 
moeten verklaren uit de snelheid der moleculair-beweging, die voor genoemde 
gassen groot genoeg zou zijn, om een gradueele ontsnapping uit de aardsche 
atmosfeer en verbreiding in de hemelruimte toe te laten. ( Rev . Scientif. , 29 Sept. 
1900.) R. s. TJ. M. 
Werking van kaliumpermanganaat op waterstofperoxyde en op het zuur 
van caro. — Ad. baeyer en v. villiger hebben hunne onderzoekingen over 
het zuur van caro (Bijblad, 1900, blz. 4) voortgezet. Zij vonden de waarneming 
van bach bevestigd , dat het laatstgenoemd reagens (door menging van H 2 0 2 en 
sterk zwavelzuur bereid) met kaliumpermanganaat meer zuurstof ontwikkelt, dan 
aan het H 2 0 2 beantwoordt. Zij geven daarvoor evenwel een andere verklaring : 
de meerdere O-ontwikkeling , die veel aanzienlijker zijn kan, dan BACH vond en 
met de temperatuur klimt (2,5 maal zooveel bij O 0 ;. 3,5 maal bij 18° en 4,5 maal 
bij 34° C., als de overeenkomstige hoeveelheid H 2 0. 2 zou geven) is geen glad 
chemisch proces, maar berust op een katalytische ontleding van het zuur van 
caro. Dat bach dit niet bespeurde en minder O verkreeg, ligt hieraan, dat hij 
alleen met het reagens opereerde , verkregen door mengen van H 2 0 2 en H 2 S0 4 , 
en dat nog vrij waterstofperoxyde bevatte. Het reagens van caro oxydeert het 
gevormd mangano-sulfaat tot mangani-zout en dit laatste ontleedt dan onder 
O-ontwikkeling het zuur van caro. Het H 2 0 2 daarentegen laat het uit K 2 Mn0 4 
gevormd mangano-sulfaat onveranderd. 
Als gevolg van dien behoeft men geen vorming van H 2 0 4 aan te nemen en 
blijft de formule voor het zuur van caro (H0-S0 2 -0 2 H) gehandhaafd. 
"Vervolgens werden door b. en v. ook de proeven van berthelot herhaald , 
die chamaeleon met sterk zwavelzuur vermengd met H 2 0 2 titreerende (Ann. Chim. 
Phys. , XXI, 176) eveneens sterke O-ontwikkeling waarnam en tot voorbijgaande 
