36 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
reeds na een half uur, een snel toenemende koolzuur-ontwikkeling , die ten slotte 
zelfs stormachtig wordt. 
De gisting komt hier tot stand door de zymase, die zich nog in de gedoode cellen 
bevindt, maar door de nog intacte celwanden diffundeert. Om de zymase nu 
daaruit in een geheel heldere oplossing te brengen, die voor demonstratie proeven 
geschikt is, gaat men aldus te werk: 100 gram van het op beschrevene wijze 
verkregen gistpoeder wordt droog gewreven in een ruimen mortier met 200 gram 
zuiver kwartszand , daarop 200 cM 3 water toegevoegd en het wrijven nog 10 minuten 
voortgezet. Brengt men nu de massa op stevig filtreerpapier in een porseleinen 
zuigtrechter , dan kan men met behulp van een goed werkende waterstraal-pomp 
in korten tijd ruim 100 cM 3 van een donkerbruin gekleurd filtraat verkrijgen. 
Deze oplossing brengt gisting te weeg, doch is zeer verdund, waarom men ze 
doelmatig door een mengsel van 2 dln. alcohol + 1 dl. aether neerslaat. Uit 
50 cM 3 verkrijgt men 2 — 3 gram van een geelwit neerslag, dat in 10 — 15 cM 3 
water gemakkelijk oplost en na bijvoeging van een weinig infusoriënaarde 
helder filtreerbaar is In dit filtraat brengt 4 gram rietsuiker, na oplossing, reeds 
bij gewone temperatuur bijna oogenblikkelijk levendige gisting te weeg , die dagen 
aanhoudt, zonder dat de oplossing troebel wordt. ( Ber . d. B. Chem. Ges. XXXIII, 
3775—3778.) R. s. tj. m. 
DIERKUNDE. 
Kunstmatige Parthenogenesis. — In de laatste jaren wordt men meer en 
meer opmerkzaam op het feit, dat de gewone bevruchting een dubbel proces is. 
Het is aan de eene zijde de prikkel voor de eicel om te gaan groeien en een 
nieuw individu te vormen, en aan de andere zijde de overbrenging der erfelijke 
eigenschappen van den vader op de eicel. Deze twee processen gaan niet nood- 
zakelijker wijze gepaard; vooral moet men het mogelijk achten, dat de eerstge- 
noemde prikkel alleen kan voorkomen , zonder het andere. Men krijgt dan , het- 
geen men parthenogenesis noemt: ontwikkeling der eicel tot een nieuw individu 
zonder de gewone medewerking van den vader. 
Allengs zijn een aantal feiten bekend geworden, die hierop licht werpen. 
Marsilia , een watervaren, geeft zonder bevruchting enkele groeiende kiemen, 
en dit aantal kan kunstmatig verhoogd worden door een cultuur bij hoogere 
temperatuur. Winkler en OüDEMANS ( Nachr . d. Ges d. Wiss Göttivgen 1900 
Heft. II) hebben aangetoond dat spermavloeistof , na berooving van de sperma- 
tozoën, toch eicellen tot ontwikkeling kan brengen. Maar het belangrijkst is de 
ontdekking van loeb (American Journ. of Physio‘1 IV, 1 Aug. 1900, p. 178), 
dat men in de eieren van Echiniden (zeeëgels) de spermatozoïden door een sterke , 
voorbijgaande water-onttrekking vervangen kan. Het beste werkt chloormagnesium 
in een oplossing van 12 pet., gedurende korten tijd, maar met andere zouten 
