54 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Wat de eigenschappen betreft: 
nicoteine is kleurloos, waterhelder vocht, kookp. 267° (ongecorr ), bij — 79° C 
dik vloeibaar. Reuk herinnert aan pieterselie en pyrrol. Smaak in verdunde waterige 
oplossing brandend en bitter. Soortelijk gewicht 1,0778. Oplossing in water sterk 
alkalisch Oplosbaar in de organische vloeistoffen. "Viermaal minder sterk links- 
draaiend dan nicotine; ook de zouten draaien naar links (verschil met de naar 
meedraaiende nicotine-zouten). Is, evenals nicotine, een twee-zurige, bitertiaire 
base. Het lukte niet, nicoteine, door opname van H 2 , in nicotine om te zetten, toch 
staat het daarmee in eenvoudig verband en geeft het met sterk salpeterzuur 
eveneens nicotine-zuur ; 
wicotellive kristalliseert in witte zuiltjes, die bij 147° — 148° smelten. Kookt 
even boven 300°. Weinig oplosbaar in koud, goed in kokend water, chloroform, 
alcohol, benzol, slecht in aether en petroleumaether. Smaak iets brandend, niet 
bitter. Waterige oplossing verkleurt lakmoes niet. Vervluchtigt niet met water- 
damp. Vormt met HC1 een kristalliseerend zout, waarvan de oplossing door Pt 
Cl 4 en Au Cl 3 neergeslagen wordt. De constitutie schijnt afwijkend van nicotine 
en nicoteine; geen aethyleenbinding en waarschijnlijk geen pyrrol- kern; 
nicotimine , kleurloos vocht, tusschen 250° — 255° onontleed kokend, met water- 
damp vluchtig en met koud water en al de gebruikelijke organische oplossings- 
middelen mengbaar. Reuk scherp en walgelijk Waterige oplossing reageert sterk 
alkalisch. Geeft met zoutzuur een in zuilen kristalliseerende verbinding, wier 
oplossing direct neergeslagen wordt door Pt Cl 4 , Au Cl 3 en H^CI 2 . De verbinding 
met salpeterigzuur (lichtgele olie) geeft intensief de LlEBERMANN’sche reactie. 
Van de drie nieuwe alcaloïden was er alleen van het nicoteine genoeg beschik- 
baar voor voorloopige physiologische proeven. Volgens deze, die op kikvorschen 
genomen zijn, is het nog sterker gift dan nicotine, waarmee het in werking 
overigens veel overeenkomst vertoont. ( Ber . d . D. Chem. Ges., XXXI V, 696.) 
R. S. TJ. M. 
PLANTKUNDE. 
Stuifmeelkorrels van Carex. — De stuifmeelkorrels ontstaan in het algemeen 
daardoor, dat de moedercel zich in vier gelijke cellen deelt, die elk tot een 
pollen-korrel worden. De gewone Zegge of Carer maakt hierop een uitzondering. 
Hier toch ontwikkelt zich van de vier dochtercellen er slechts ééne, de andere 
worden verdrongen en grootendeels geresorbeerd. Daarbij blijft dan de wand der 
moedercel bestaan, omkleedt den korrel en vormt de exine. De geheele stuifmeel- 
korrel is dus eigenlijk hier een tetrade, en men vindt dan ook de overblijfselen 
der drie rudimentaire cellen tusschen zijne wanden liggen. 
Men heeft hier een merkwaardige analogie, in de mannelijke sexueele cellen, 
met wat voor de vrouwelijke de regel is. Daar toch ontwikkelt zich, bij vele 
