58 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Zoo was zij , naar mededeelingen van dr. k. graff, van het Urania-observato- 
rium te Berlijn, gedurende de tweede helft der maand Maart een ster, begrepen 
tusschen de grootten 3 en 4,2, terwijl zij, toen zij pas verscheen, in helder- 
heid Cap'pella overtrof. 
En terwijl de kleur van haar licht den 25* 11 Februari blauwwit was, werd 
zij gedurende bijna de gansche maand Maart donker rood gezien en in het begin 
van April lila; in welke laatste kleur „het karakteristieke violet van de kalium- 
vlam”, ook prof. NIJLAND, te Utrecht, haar den 5en Maart zag. v. n. v. 
NATUURKUNDE. 
Werking van fluorescentie-stralen op selenium. — In 1873 vond w. smith, 
dat het geleidend vermogen van selenium voor den electrischen stroom toeneemt 
onder den invloed van het licht en in 1899 toonde perreah aan, dat de wer- 
king der Röntgen-stralen op het selenium eene dergelijke is. 
De heer eugène bloch heeft , nu onlangs , nagegaan hoe in dit opzicht het 
selenium zich gedraagt tegenover de radio-actieve stralen en is bij dat onderzoek 
gekomen tot het resultaat dat hunne werking eene gelijksoortige is, al geschiedt 
die ook minder snel. 
„Van een selenium-element , vervaardigd op de wijze in 1876 door Siemens 
aan de hand gedaan, bedroeg, in het donker, de ongeveer standvastige weer- 
stand 30000 ohms; welke weerstand door middel van de brug van wheatstone, 
een Daniell-element en een gevoeligen galvanometer van Thomson bepaald werd. 
Die weerstand verminderde, onder den invloed van een zwak diffuus licht, in 
weinige minuten 800 a 1000 ohms. Op een afstand van 50 cm. van een gloei- 
lamp met mat glas geplaatst, daalde de weerstand in weinige minuten tot 
15000 ohms en herkreeg, maar verbazend langzaam, in het duister zijne oude 
waarde. 
Daarna werd tegenover het element , op 1 millimeter afstand , wat baryum- 
carbonaat geplaatst, dat zoo was uitgestreken, dat het een oppervlakte besloeg, 
ongeveer gelijk aan die van het element en dat bedekt werd met een blad papier , 
dik genoeg om het weinige licht te onderscheppen, dat door de radioactieve stof 
werd uitgestraald. De weerstand nam langzamerhand af en was in den tijd van 
tien minuten gedaald tot 29000 ohms. Toen het stralende lichaam was verwij- 
derd, klom de weerstand in het eerste uur slechts 800 ohms en hij bereikte 
zijn oorspronkelijk bedrag eerst na twee uren. De gebezigde stof had eene radio- 
activiteit 1000 (duizendmaal die van uranium).” 
Dat de werking niet geringer is dan die van zwak diffuus daglicht, bleek uit 
een andere proef, waarbij de weerstand, 654000 ohms, van een selenium-element 
onder den invloed van de radio actieve stof in tien minuten 14000 ohms daalde. 
[Compl. Rend. de V Acad. des Sc., 15 avril 1901). v. d. V 
