W ETENSCH APPELIJ K BIJ BLAD . 
63 
ook de door uitpuilende oogen en snellen hartslag gekenmerkte ziekte, de morbus 
Basedowi, ontstaat, treedt, na wegname van de klier, een cachectische, op idiotie 
gelijkende toestand, de cachexia thyreopriva, op, of wel een o. a. door krampen 
in de handen gekenmerkt ziektebeeld, tetanie genoemd, terwijl de dood bij de 
proefdieren veelal volgt. ( Virchow's Archiv, CLXII). a. s. 
Bovenste halsganglion en oog. — Hertel onderzocht bij jonge konijnen den 
invloed van exstirpatie van het ganglion cervieale supremum op het oog en 
vond, dat bij eenzijdige operatie na langeren tijd de kromming van de cornea, noch 
de grootte en het gewicht van beide oogen verschillend waren. De bekende ge- 
volgen van het doorsnijden van den sympathicus traden aanvankelijk op , later 
op den achtergrond ; het oog zelf week echter meer en meer in de orbita terug. 
De intraoculaire druk herstelde zich reeds in de eerste dagen , na een aanvan- 
kelijke vermindering, welke ongeveer een uur na de operatie optrad. Het ganglion 
ciliare bleek normaal. ( Arch . ƒ. Ophth ., 49). a. s. 
Lymphe en thermische prikkels — Kowalski komt krachtens zijne proef- 
nemingen tot het besluit, dat thermische prikkels op den omloop van de lymphe 
inwerken, daar door lage temperatuur de lymphvaten zich vernauwen, bij toe- 
name der temperatuur zich uitzetten en wel onder de inwerking van vasomoto- 
rische zenuwen der lymphvaten, welke niet identisch zijn met die der bloedvaten 
en onafhankelijk van den toestand van den bloedsomloop werken. Bij zijne proeven 
verzamelde hij , bij gewone temperatuur en onder toediening van warme en 
koude baden, de lymphe uit den vrijgelegden ductus thoracicus. ( Przegl . d. 
lekars/ci ., 17, 18). A. S. 
ANATOMIE. 
De hersenen van Von Helmholtz. — Hansemann heeft de hersenen van her- 
mann vols helmholtz onderzocht, welke het gewone gewicht, ongeveer 1420 
gram voor de hersenen van een man, slechts met 100 gram overtroffen. Opmer- 
kelijk was een sterke ontwikkeling van vele hersengedeelten , vooral van de zoo- 
genaamde gehoorsfeer en in het bizonder van den praecuneus. Bizonder sterk 
bleken de door elecbsig als associatiecentra bestempelde hersendeelen ontwikkeld 
te zijn, ofschoon hieruit nog niet op stellige wijze te besluiten is tot een samen- 
hang van geestelijke ontwikkeling en anatomischen hersenbouw; want hetzelfde 
is vaak bij eenvoudige menschen zonder in het oog vallende geestelijke eigen- 
schappen aangetroffen. Hansemann neemt nu aan, dat, behalve het aanwezig zijn 
van goed ontwikkelde associatiecentra, ook een prikkel bestaan moet, om dat 
materiaal tot werkzaamheid te kunnen brengen. ( Zeitschr . f. Psych. u. Phys. d. 
Sinnesorgane , XX, 1). A. S, 
