WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
71 
Appels en peren vertoonen een eigenaardige dubbelheid in hun vormen. In 
ieder bloemschermpje is één bloem eindstandig , terwijl al de anderen zijdelings 
staan. En nu is, ten minste bij zeer talrijke variëteiten, de vorm en de grootte 
der eindelingsche peren anders dan die der zijdelingsche. De eerste zijn slanker, 
de laatste ronder. De eerste zijn zonder geleding aan het vruchttakje verbonden, 
de laatste breken aan de geleding, als zij rijp zijn, glad af. Ook worden de 
eindelingsche peren meest S — 14 dagen later rijp dan de anderen en doet men 
dus goed ze niet tegelijk te plukken, maar eerst later. Daar elk vruchttakje 
meestal slechts één rijpe peer draagt, hangt het van het toeval af, of dit de 
eindelingsche dan wel een zijdelingsche zal zijn. Bij appelen zijn de verschillen 
minder groot, maar toch duidelijk. (E. JANCZEWSKI, Le dimorphisme des fruits a 
pépins, Paris, 1901.) d. v. 
DIERKUNDE. 
Het chiasma bij amphibieën. — Fritz vat zijne uitkomsten over de samen- 
stelling van het chiasma der amphibieën op de volgende wijze tezamen : De ge- 
zichtszenuwen der amphibieën kruisen elkander geheel. De bovenmate talrijke, 
zich kruisende bundels slingeren zich door elkander bij wijze van een vlechtwerk. 
Het chiasma der urodelen vormt steeds een tezamenhangend complex, terwijl 
het chiasma der anuren dikwijls in een dorsaal en ventraal gedeelte te ontleden 
is. Het chiasma bevat een neuroglianet , dat bij de anuren dichter dan bij de 
urodelen, en bij deze laatsten, vergeleken bij de gezichtszenuwen, arm aan 
gliacellen is. De bundelsgewijze kruising der gezichtszenuwen toont eenerzijds 
gelijkenis met die der selachiërs en ganoiden , maar aan den anderen kant ook 
met die der zoogdieren, bij welke hét eerst de, op stroomatten gelijkende door- 
eenvlechting van talrijke fijne bundels geconstateerd werd. ( Jenaische Zeitschr. f. 
Naturwissensch. , 33.) A. S. 
HYGIËNE. 
Toestel tot inademing van zuurstof gedurende opstijgingen. — Cailletet 
beschrijft een toestel, dat hij heeft uitgedacht met het doel, om luchtschippers 
het middel te verschaften, zuurstof in te ademen. Men weet, dat de verdunde 
lucht der hooge luchtlagen bij den mensch ongelukken doet ontstaan, die voor- 
komen kunnen worden door zuurstof in te ademen. De luchtschippers nemen met 
dat doel reservoirs, met zuurstof gevuld, mee, voorzien van een caoutchouctube, 
waarvan zij het vrije uiteinde in den mond nemen. Maar die methode brengt 
slechts eene geringe hoeveelheid zuurstof in de longen, daar de mensch gewoon- 
lijk niet door den mond, maar dooi den neus adem haalt. Het toestel, door 
cailletet uitgedacht, bestaat uit een recipiënt met twee halzen, van een inhoud 
van eenige liters. Door een der halzen loopt eene looden buis die met het eene 
