WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
87 
15 pet. water, doch bij het liggen aan de lucht in het laboratorium verloren 
zij daarvan ongeveer l / 3 . Zulke korrels, met een watergehalte van 10 — 11 pet. 
ademen in 24 uur per kilogram slechts 1 / 3 — l l / 2 milligram koolzuur uit. Ver- 
hooging van het watergehalte doet de ademhaling aanvankelijk weinig stijgen, 
boven 15 — 16 pet. echter snel. Bij 33 pet. vochtigheid ademen zij per kilogram 
in 24 uur 2 gram koolzuur uit, en bij verhooging der temperatuur (wat bij 
10 — 11 pet. watergehalte geen belangrijken invloed heeft), wordt de snelheid 
der ademhaling tot tienmaal grooter. 
Van halve korrels ademt het gedeelte, dat de kiem bevat, krachtig, het andere 
uit kiemwit gevormde slechts weinig. En zoo men de korrels in grove stukjes 
verdeelt, b. v. grof maalt, kan men de ademhaling daardoor zeer aanzienlijk 
doen toenemen, vermoedelijk door de gemakkelijkere toetreding der zuurstof tot 
de cellen. Natuurlijk duurt dit verschijnsel dan slechts korten tijd. ( Ber . d. d. 
bot. Ges., Bd. XIX, Heft 4, blz. 285.) u. V. 
De bouw van den stengel. — Hofmeister, sachs, sCHWENderer en velen 
met hen nemen aan, dat de stengel der planten een eenheid is, die zijdelings, 
als aanhangselen, de bladeren voortbrengt. Celakovsky, delpino en hunne vol- 
gelingen beweren daarentegen , dat de stengel opgebouwd is uit een zeker aantal 
deelen , die elk bij een blad behooren en die van dat blad in zekeren zin den 
voet uitmaken. Vandaar de naam phyllopodium (bladvoet), dien delpino aan deze 
deelen geeft, terwijl celakovsky ze Sprossglieder noemt. Bij de Mossen en Vaat- 
kryptogamen, die met een topcel groeien, die door segmenteering telkens den aan- 
leg van zulk een Sprossgfied met zijn blad afsnoert, is deze bouw uit den aard 
der zaak duidelijk. Bij de Phanerogamen kan men dien bouw echter niet zoo 
rechtstreeks waarnemen, doch tal van feiten en waarnemingen voeren er toe, 
hier een overeenkomstige samenstelling aan te nemen. Celakovsky geeft nu in 
de Botanische Zeitung_, Jaargang LIX, onder den titel „ Die Glirderung der Kaulome ” 
een uitvoerig overzicht over de argumenten , die voor zijne opvatting pleiten. 
D. V. 
PALAEONTOLOGIE. 
Een herlevende fossiel. — Boule put uit mededeelingen in de Times en in de 
Temps , dat men in Afrika een groot levend zoogdier teruggevonden heeft, dat 
men slechts kende als fossiel, en dat, als zoovele andere schepselen uit het 
verleden, een zonderlinge mengeling van zoölogische kenmerken vertoont. 
Het is bekend, dat albert Gaüdry, omstreeks 1860, in Griekenland, bij 
Pikermi. eenige uren ten N.O. van Athene, opeenhoopingen vond van beenderen 
van allerlei thans verdwenen diersoorten aan den oever van een stroom , in rood- 
achtig slib, behoorende tot het einde van het miocene tijdperk. Men vindt er 
dinotheriums, mastodonten, rhinocerossen , wilde zwijnen, het Hipparion genoemde 
paardachtig dier, antilopen, giraffen, Nachairodus-tijgers, apen, enz. 
