88 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Onder deze fossiele mammiferen is er éen bijzonder interessant. Gaudry heeft 
het Helladotherium , Helladisch of Grieksch dier, genoemd en heeft den kop, een 
deel van de wervelkolomen de voor- en achterpooten , dat is dus het grootste deel 
van het geraamte, beschreven. 
Sedert zijn nog andere overblijfselen van het Helladotherium op het eiland 
Samos verzameld, alsook in Frankrijk in een soortgelijke bedding als die van 
Pikermi , n.1. den berg Léberou, bij Cucuron (Vaucluse). Het Helladotherium was 
een groote herkauwer, die verscheidene trekken van zijn samenstelling aan onder- 
scheidene groepen van tegenwoordige herkauwers ontleende. Zijn zware kop was 
als die van een os, maar langer en had geen horens. Zijn enorme tanden geleken , 
behalve wat de afmeting betreft, op die van vele antilopen. Zijn nek had ongeveer 
dezelfde afmetingen als bij den Megaceros. Zijne ledematen waren dikker dan die 
van een os en een kameel, minder lang dan van een giraffe, ofschoon sterker. 
De voorpooten waren meer dan twee meter hoog; zij waren iets langer dan de 
achterpooten. Hoewel die ongelijkheid minder groot was dan b:j de giraffe, had 
hij toch eene andere houding dan herten of antilopen, waar integendeel de 
achterpooten langer zijn dan de voorpooten. 
In levenswijze moet het Helladotherium op den giraffe gelijken en zich als deze 
met knoppen en bladeren voeden. 
Nu zou het Helladotherium nog leven: het zou Centraal-Afrika bewonen, op 
de grenzen van den Congo en Ouganda, in de buurt van het Albertmeer; het zou 
in paren leven in de bosschen van Itaki en aan de oevers van de rivier Semliki. 
Stanley had van dit dier hooren spreken, dat de inboorlingen Okapi noemen, 
en had het in zijn werk eene aanteekening gewijd, zonder zich echter over zijn 
juisten aard uit te laten. Sir harry johnston verzamelde vele inlichtingen 
over dit onbekende zoogdier bij de dwergvolken, die hij bezocht. Yele krijgslieden 
droegen, op hunne schilden, huiden of stukken huid van den Okapi. 
Ook ERIKSON liet met gunstig gevolg jacht op dat dier maken. 
Omtrent de kleur wordt medegedeeld, dat een zwarte streep van het roode 
voorhoofd over den neus om de neusgaten zou loopen. De ooren zouden echter 
als de nek en de schouders rood zijn, met karmozijnen vlekken; de pooten ge- 
streept als die van een zebra , met oranje vlekken op de witte strepen. 
Er zijn nog andere voorbeelden van dieren die men slechts kende uit 
hunne overblijfselen in geologische lagen en die men later levend heeft terugge- 
vonden. Onder die herlevenden is een van de opmerkelijkste een visch, de 
Ceratodus , waarvan de zoo bijzondere tanden eerst zijn verzameld in zeer oude 
terreinen uit de Trias en die veel later levend werd ontdekt in de rivieren 
van Australië. De talrijke onderzeesche onderzoekingen van het einde der zoo 
juist geëindigde eeuw, hebben ons eveneens onder de lagere dieren verschillende 
typen doen kennen, die men voor geheel uitgestorven hield en die speciaal aan 
het secundaire tijdperk eigen schenen te zijn. (La Nature , 18 mai 1901.) a. s. 
