WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
93 
2,2 ; 2,9 ; 3,5 ; 3,75 ; 3,8 ; 3,9 en 4,65 pet. vet. De vaste bestanddeelen namen toe 
van 10,52 tot 12,70 pet.; de asch van 0,74 — 0,75 pet. ( Chem . Centr.-Blatt , 1901, 
II, 645.)* R. S. TJ. M. 
PLANTKUNDE. 
De duinflora. — Het zeer eigenaardige type van de flora onzer duinen wordt 
gewoonlijk aan den zandgrond geweten. A. hansen toont echter, in een uit- 
voerige studie over Die Vegetation der Ostfriesischen Insein en voornamelijk over 
het eiland Borkum, aan, dat de beslissende factor, de oorzaak als men wil, van 
dit karakter de wind is. Niet dat de wind , door het opstuiven van zand en 
het aanjagen daarvan tegen de planten, of wel door het medevoeren van zout- 
deeltjes schadelijk zou werken ; van gronden voor deze beweringen is hem nooit 
iets gebleken. De wind werkt eenvoudig door de snelle verdroging, waaraan zij 
hoog-uitstekende en weeke plantendeelen blootstelt. Randen van bladeren ver- 
drogen, terwijl het midden van het blad saprijk blijft: het uitdrogen gaat te 
snel om door het watertransport onschadelijk gemaakt te worden , ook al is er 
in den grond en in stam en takken der planten water genoeg. 
Vandaar dat eenvormige type van lage, dicht over den grond kruipende plan- 
ten met bladeren, die door allerlei inrichtingen tegen snel uitdrogen beveiligd 
zijn. Overal waar de wind ze treft, vormen duindoorn en kruipwilg platte zoden, 
doch op beschutte plaatsen verheffen zij zich tot meterhoogte eN meer, zonder 
dat de grond eenig merkbaar verschil aanwijst. En evenzoo gaat het met andere 
soorten. 
Het boek is begeleid door een kaartje van Borkum. D. v. 
Raffla-bast. — De directeur van het botanisch museum te Hamburg, dr. R. 
sadebeck, heeft aan dit belangrijke handelsartikel een uitvoerig onderzoek gewijd. 
Daaruit blijkt dat deze bast afkomstig is van een palm, Raphia pedunculata , die 
op Madagaskar groeit en in twee kwaliteiten, bleek en donker van kleur, van 
dat eiland wordt uitgevoerd De bleeke is de beste en meest gewone. Daaren- 
boven is er nog een derde soort, van veel minder waarde, die van de kust- 
landen van West-Afrika afkomstig is, welke geleverd wordt door Raphia vinijera 
en R. taedigera. Doch zoowel omtrent deze beide palmen en hun systematische 
verwantschap, als omtrent de herkomst van het west-afrikaansehe artikel in 
het algemeen heerscht nog veel onzekerheid. 
De raffia-bast wordt niet bereid uit de bladstelen, zooals men veelal meent, 
maar uit de vinblaadjes der reusachtige bladeren. Zelfs wordt vóór de bereiding 
de middelnerf uit deze verwijderd. Deze „vinblaadjes” bereiken een lengte van 
een paar Meter, zooals trouwens ook uit de lengte der bastbundels van den 
handel blijkt. Onderzoekt men deze microscopisch, zoo blijken zij reepen opper- 
