Liber Secundus . 87 
quit 3 lacrimis ampleftictir , Vidic mutata nondum facie Harmonil- 
lus Cleomedis fui liquidifsimum dolorem , exitumque lacrimabi- 
lem fui propemodum oblitus in lacrimas abeuntem paucis la- 
crimulis 3 quas iam exhaufto fupererant , commiferatus eft . Ramofa 
quoque brachia 3 quoad per rigorem licuit 3 in amplexum acclina- 
uit . Sed ecce tandem eleganriffimi vultus inacceifa formofitas im- 
parem deflorefeit in florem ; quanquam hic fiiauiter odoratus, 6 chi- 
Ipani gelfimini quina vel fena repandus in folia intus eximie albet , 
foris fubrubet : vnusque lilium & rolam > nempe florum faftigia ex- 
hibet . Sic totus Harmonillus digitatam in Citrum degenerauit . Im 
folitus plerasque Mularum dolor diu attonitas habuit . Sed cum* 
perfido atque periuro Mufculo Thalia limis ocuIis3 furtiuisque fu- 
furris vltionem gratulata? clam triumphabat , Rem omnem refcijt 
Apollq ex Mufis , cum indignatione fumma teneraque comploratio- 
ne narrantibus ;Sc illico ad ferale fpe&aculum cum eiulante Mula- 
rum comitatu mcEftiffimus perrexit Admotis ad recentis arboris 
complexum manibus, fenfit adhuc trepidare fepulti fub cortice pu- 
beris ligneum pedus: & in corpulculo extincto tepere humanitatis 
igniculum . Hinc arbor ampledientem Apollinem , quafi veneratu- 
ra 3 vifa eft ramis annuere, & cacumen agitare . Tunc obortis Apollo 
lacrimis, ficcine, inquit? quam ex Parnaffo fperafti, puberum opti- 
me , coronam refers ? Heu miferabiliter extindtum , Se in arborenu 
duratum ipfe tuis te frondibus , at fepulcralibus > coronas ! Sed quo- 
niam vates iam meus efle non potes , arbor certe mea eris ? lauro mi- 
hi charior : meaeque femper intonfe , femper iuuenili coma? par , 
perpetua? frondis honore capillaberis , Neque vero peflimarum ve- 
xationem feminarum pra?terea formidabis : iam enim faxo,vt in ea- 
rum vltionem dicaris merito digitata . Tuque poft iplum funus fidif 
fime Cleomedes 3 qui deficientis in arborem alumni adhuc nutri- 
tius irriguum liquelcis in fontem , poetico Aganippes humori cele- 
brem efficaciam non iniudebis ; quippe tuus liquor potoribus poe- 
fim infinuabit non de more furiofam 5 fed piam, tua?que fimillimam 
indolis, quam pietas inlolita liquefecit , Poft ha?c verba , nouella? 
ramulum Citri decerpit: 6 c Vafroniam a<: Tricruciam, immanis facfti 
confcientia trepidas, dolofumque obtentum arcana confultationo 
in intimo conclaui adornantes aggrefTus, grauifsima primum ob- 
iurgatione caftigat : deinde audentes pro fe multa dicere vindico 
percutit ramo . Mirum didlu i Illa? , ceu Nemefis flagello ca?fa? , ce- 
leri fe fuga e Parnaffo proripiunt: tantusque terror innocentis Har- 
monilli expultrices inuafit , vt vbique terrarum vaga? , exules , atque 
extorres, nufquam confiftere auderent. Ad extrema: tandem Ita- 
lia? Brutia littora deueniunt , Cum autem folum illud horrendis fuc- 
cufsio- 
