XXIII. 
MVSCIPVL a: 
Vfcipula fine vifcaria Iiæc , Clufij videtur efTc Lychnis filveftris altéra , flore 
mufcoro3C]uæ Germanis Lymeruyt dici polTct,ob vifeofum quo abundat fuc- 
cum,qui non folum tangentium digitis adhcret, fed &c mufeas praetervolan- 
tes ad fc trahit, & veluti rcti quodam involuit , vnde & Belgæ ei nomen vlie- 
genet, vt Latinum exprimerent , dederunt Habet caules geniculatos3 folia lata Se ve- 
nofa, e fingulis fere geniculis bina3 flores in fummo multos & odoratos, colore pulcro • 
rofeo rubentes, yeldilutèpurpurafccntes. Et quamvis nullas ejus in re medica vires 
agnofeat Dodonæus, funt tamen qui adverfus pcftem valere arbitrantur. 
XXIlIl. 
ACVLEIEOLIVM. 
A quifolium vel potius Aculeifolium Agriam ce Theophrafti credidit Tragus , & 
Lauri filveftris fpeciem 3 quod aliquando arborcfcit,& in majorem excrefeit crafi 
fitiem : ramos habet nihilominus teneros & flexibiles, ex duro tamen ligno nigrefccn- 
te & ponderofo, quod lapidis inftar in aquas conjeélum mergitur, cortice vero tegitur 
æquali : Folia etiam funt Se aequalia & nitida , fature virefeentia , a Lauri folijs non 
multum diftantia,fed minora,& acutis in ambitu fpinis armata, quæ cum arboris aeta- 
te minuuntur. Flofculos ptoducit candidos & odoriferos, fruStus rotundis inftar pifa- 
rum^Sc rubentes, quorum nucleus eft fubalbidus & ingrati faporis, qui colicis prod fle 
creditur. 
