Epidendrum. 
325 
Flores pedunculati, axillares, magni, purpurei. 
Pedunculus axillaris, folitarins, 1-2-florus, bre- 
vis; Foliolo L braftea fub flore feffili, ovato. 
Siliqucs pendulae, femipedales & ultra, teretes, 
glabras, uniloculares, 3-vaives. 
Semina numerofa, mioutiffima, fubrotunda, nigra, 
nitida. 
Incolit fyluas vetuftas Indiae occidentalis, inumbro^ 
jis kumidis juxta truncos arborum vegetans. Ij, 
Obs. Modus crefcendi^ inflor efc entia ^ magnitudo 
florum, f rufius, femina fiibrotunda, a cseteris 
Vanillam diftinguunt: ab Epidendris cum E. flo- 
re acris L. & E. claviculato (prodr. p, 120.) olim 
feparandam fore, jure cenfemus. 
EPIDENDRUM furvum, S. pl. L c. 36’. 5. 
Obs. Synonyma Rheedii & BMmphii ad plantas 
diverfas pertinent; differunt enim figura folio- 
rum, magnitudiMe florum &c. 
EPIDENDRUM coccineum. S. V. 81 8« 6 . 
Defcriptio 111 . Jacquini optima. 
Provenit rarius in Jamaica. 2 |. 
EPIDENDPi.UM fecundum^ foliis cauUnis 
oblongis emarginatis, caule coniprefTo, 
Ipica fecunda, nectarii tubo longitudine 
corollae. Jacq. am. 224. 1. 137. 
Op.hr ys bulbis filiformibus , foL caulinis lanceolatis 
avenns, racemo fubrotundo. Pium. fp. 179. ic. 
84- f-i. 
DEScn. Parafticum. Radices flbrofe, albae. 
Caulis inferne teres, fenfim compreffus, foliofus? 
pendulus, 
X3 
Folia 
