PRAEFATIO. 
Distractis jampridem editionis decimae quintae' exemplari- 
bus, a librario rogatus, ut utiliffimum liunc librum denuo 
ederem, diu cunctatus fum, donec, pircumfpecte reputatis 
et facultate mea et copia plantarum et fupellectile literaria, 
conftilui arduum id negotium fuscipere. Ut enim quisque 
plantarum ditiflimus eft, ut promtiffimam habet earum fcien- 
tiam, ita vel maxime ftupet innumeram prope cognitorum 
vegetabilium penum, quae quotannis mirifice augefcit. Ita- 
que et me deterrere plane clebuiffet opportunitas loci fere 
nulla, adminiculorum faltem penuria, quibus fuperbiunt Pari- 
Xii atque Lcndinum : deho 'ala prorfus fuiffet fcientiae medio- 
critas tenuitasque ingenii • nili meminiffem , effe tamen in me 
plura , quae me tanto oy ri tamque aeruinnofo patrando pa- 
rem reddant. Et primum quidem laboris non folum patientia 
fed is etiam amor, ut fpiritus ducere line ftudiis nequeam. 
Dein opulentia quaedam plantarum, quarum ultra viginti 
millia liccatarum in collectione mea funt , quarum hortus bo— 
tanicus plusquain feptem millia alit. Accedit Willdenowii 
herbarium, cuius usque infpiciendi copiam fecit magiftratus, 
faciunt amici. Super haec et celebranda benevolentia extero- 
rum, maxime R. Brownii , Smitliii, Balbiiii, Delilii, Guffo- 
nii , Vivianii , Befferi aliorumque , qui et plantas rariffimas 
largiti funt et libros praeli a ntiffimos. His fretus auxiliis, pro- 
babiliter adjutus etiam fupellectile literaria, haud mediocri, 
audax aggreffus fum opus immenfum fere , quod, licet fexa- 
gen ari us fere , fatis bona tamen fruens valetudine, providen- 
tia confifus divina, dum vita fuppetit, v intra quadriennium 
abfoluturum me effe fpero. 
Id autem conlilii cepi , plantas omnes , quotquot ad hunc 
usque diem innotuerint, ad fyftematis Linnaeani normam 
enumerare: informato tamen fyftemate eo, quale auctor im- 
mortalis, noftrae aetatis inventis adjutus, conditurus fuiffet. 
Smithium, ingenuum heredem et gazarum Lmnaeanarum et 
ingenii, aemulatus fum hactenus in mutanda priftina fyftema- 
lis forma, ut ad ultimas phanerogamarum plantarum claffes 
eas amandarem, quae vere diclinae lini, fexu florum formam 
etiam mutante: Atriplicis exemplo, Caricis, Quercus etc. 
Necelfarium utique duxi diclinas plantas bipartito distribuere, 
