10 
S. GAROVAGLIO, 
indeque 12-24 loculares , loculis bisce minoribus subquadratis , tessellatim conjun- 
ctis. Sporae adultae fuliginosae , 0/' m 0171 ad 0, mn ’0213 longae, 0 ; mn, 0114 ad 0, n,m 0142 
latae, extra ascos corrugatae, nigrescentes, et piane deformes. 
Habit. Crescit haec species bine inde ad tegulas teotorum vetustas , inque saxis 
variis, non quidem nbique, suis tamen locis satis frequens. In imbricibus circa Papiam 
jam anno 1845 , in arenariis prope Comuni paullo post, loco vulgo « il Ponte Moli- 
nello n a me lecta. Specimina, quae cl. Zwack. in collectione sua evulgavit ipse dedi. 
ADNOTATIO. 
Limboria Euganea Massai, in 1. op. forma est solito macrior, et depauperata, varietatis nomine vix digna. Distin- 
guitur thallo tenui, indeterminato, sordide cinereo, vel plumbeo-fuliginoso , opaco, saepe pulverulento. Reliqua omni- 
no typi praeter sporas interdum in utroque extremo atteuuatas , nonnihil proceriores, h. e. 0, mm 0283 ad 0, mm 0313 
longas, 0, mm 0142 ad 0, ram 0171 latas. Deseriptio et icon apud Massalong. veram ipsarum imaginem minime reddunt. 
Conf. tab. nostram II, fig. 2. 
Altera hujus generis species est Limboria corrosa Korb. Syst. pag. 376. Ej. Pa- 
rerg. pag. 402. Ej. Lichen, exs. n. 297 (non vidi). Arnold exs. n. 201 in herb. Garov. 
Dermatocarpon arenarium Hampe in liti, ad Korb., Huj. Parerg., pag. 309 (annuente 
ipso Korb. Flora 1866, n. 7, 8.) — Hanc paucis verbis tetigisse sufficiat cum nondum 
apud nos reperta sit. 
Phallus tartareo-verrucosus, squamuloso-cartilagineus vel tartareo-leprosus, tenuis 
vel crassior, inaequalis, lapidis molaris ad instar incusus et asperrimus, passim diffra- 
ctus vel piane obsoletus, sordide cinereus , olivaceo-fuscus, opacus. 
Apothecia (A) minutissima, solitaria, discreta semper, sphaerica, ab initio sparsis 
tballi verrucis innata , ab iisque pseudo-marginata , ostiolo tantum conspicuo , dein 
magis minusve emergenza, parte libera fusco-nigra, lurida, impolita, in apice depres- 
sa , poroque irregulari pertusa ; epithecium (A a) sub prima apotbecii evolutione per- 
belle distinctum, crassum vel tenue, fere carbonaceum, tandem cum tunica per rimam 
sensim latiorem dehiscente prorsus confusum. 
Nucleus (Ac) quamdiu clausus existit , figura spbaericus , deinceps cum tunica 
aperitur, urceolato-depressus, a limbo excipuli prominente varie coarctatus. Paraphyses 
copiosae, elongatae, flexuosae, liberae, subramosae, persistentes. 
Asci (B) tenues, lineares, in brevem pedunculum attenuati, octospori. 
Sporae (C) una rectilinea serie intra ascos dispositae , primum quadriloculares , 
torulosae, in utroque extremo nonnibil attenuatae, increbrescendo vero exquisite ovoi- 
deae vel lato-ellipticae, 0, mm 256, ad0, ram 313 longae, 0, mm 114, ad 0, ram 128 latae, plurilocula- 
res, loculis minutis, angulosis, 24-40, minus eleganter tesselatim dispositis. 
Variat: Thallo crassiore, subtartareo, rimoso-verrucoso, cinereo vel castaneo-fu- 
sco, madefacto turgescente; apotheciis creberrimis, minutis, e depresso verrucarum 
centro parvulorum instar granorum prominulis, subglobosis, atris. Internarum partium 
constitutio non secus ac in forma normali. Hoc est Dermatocarpon arenarium Hamp. 
