9 
THELOPSIS, BELONIA, WEITENWEBERA, ECC. 
fuscidulo, ocius seriusve cum tunica, per rimana apice hiante, conferruminato ; nucleo* 
gelatinoso, hyalino, cinereo, splaaerico, mox superne dilatato vel urceolato-depresso , 
areola thallode varie coarctato; paraphysibus crebris, nodoso-articulatis , flexuosis, 
conglutinatis, superne incrassatis, et convergentibusq ascis elongato-cylindricis vel 
elliptico-clavatis et ventricosis, octosporis; sporte jam una serie, jam turbato ordine 
intra ascos superimpositis, ovatis vel ovoideis, 0, mm 0171 ad 0,"’ m 0313 longis, 0, mln 0114 
ad 0, mn, 0142 latis, primum diapbanis , 6-7 septatis, tandem fuscis et pluriloculari- 
bus, loculis 12-24 subquadratis, tessellatim conjunctis. 
Icon. Tab. nostra II. — Exs. Garov. In collect. Zwackhii n. 113. 
Descriptio. — Licia enis perpulcliri thallus tartareus est, sat crassus, in maculas 
plerumque expansus orbiculares, centrifugas , diametro semipollicares ad tripollicares, 
et ultra, hypothallo coeruleo radiante vix non semper limitatas. Macularuna singulae 
quaquaversus in areolas dividuntur minutas, polygonias, inaequales, e centro ad pe- 
ripnaeriam sensina decrescentes. Vulgo planiusculae sunt istae areolae, rarius tumidu- 
lae, aut rugoso- verrucosae: quae licbenis ambitimi tenent, in speciminibus perfectis- 
simis plerumque sublobatae. Superfìcies ipsis est laevis, nitidula, polita, colore vero 
variant albido , glauco-cinereo vel rufidulo. Intus albissimae sunt. Hypothallus , ubi 
evidens,^ coeruleo-fuscus. 
Apothecia (A) frequentissima, in singulis tballi areolis singula vel plura, ab ini- 
tio maculas offerunt orbiculares, areolis impressas, quae orificio insigniuntur punti- 
formi, atro, linea tenuissima, albida, circuloque. cinereo-pruinoso cincto. « Illae ma- 
n culae mox ab ipsa tballi areola solvuntur rima orbiculari, apotbeciorumque offerunt 
» orificium interdum ad ambitum (qui plerumque nonnilail circulariter prominet), a 
» centro striato s. stellato-radiatum , cinereo-pruinosum, a tballi areola saepe varie pres- 
» sum et coarctatum, bine atro vel poro vel rima longTtudinali pertusum. Schaer 1. 1. » 
Sublato velammo thallode apotbecia exterius atra sunt vel fuscidula, impolita, inte- 
rius luride cinerea, primum omnino sphaerica, posterius in apice planiuscula vel ur- 
ceolato-depressa. 
Epithecium (A a) ab initio, non secus ac in genere Verrucaria, a tunica prorsus 
distinctum, fuscum, dimidiatum, postremo cum tunica (Ab) jam lateritia, jam conco- 
lore, perque rimam sensim latiorem dehiscente, concrescens, et confusum. 
Nucleus (Ac) gelatinosus, densus, hyalinus vel sordide cinereus, primum eximie 
spbaericus, clausus, mox vero urceolato-depressus vel in formam disci apertus. Hunc 
discum cingit et varie coarctat margo internus areolae, qua ipse excipitur, thallodis. 
Parapkyses copiosae, elongatae, tenerrimae, nodoso- articulatae, per gelatinam hyme- 
niam in speciem membranulae conglutinatae , superne nonnihil crassiores , et con- 
vergentes. 
Asci (B) perquam subtili membrana conflati , cum paraphysium tela contexti,. 
quidam elongato-cylindrici , quidam subclavati et ventricosi, octo sporas semper fo- 
ventes. Occurrunt quoque in nucleo asci angustiores , inanes, s. abortivi. 
Sporae (C) ovoidae, mediocres, in ascis cylindricis una serie ad lineam superpo- 
sitae, in ascis vero obovatis, et ventricosis confuso ordine distributae , primum hyali- 
nae, 5-6 de transverso septatae, dein per septa 2-3 longitudinalia magis divisae. 
