4 
S. GAROVAGLIO, 
Paraphyses copiosae, crassae, elongatae, flexuosae, plerumque implexo-ramosae, 
perraro capillares, apice convergentes, cum gelatina hymenìa coalitae. 
Mscimajusculi, frequentes, clavato-saccati, vel cylindrico-elongati, magis minusve 
evidenter inflati, oblique peduncolati, tenerrimi, pellucidi, jam bispori, jam 1-5 spori, 
jam octospori, lente evanidi. 
Sporae in tota lichenum gente maximae, obovatae, ellipsoideae vel ellipticae, rectae 
vel incurvae, pallide coloratae, limbo lato vel angusto, simplici aut duplici cinctae, 
endosporio interdum trabeculato, li. e transversim plicato-striato, uniloculares, intus 
granuloso-nebulosae, vel oleoso-grumosae, 0, mm 0712 ad 0, mm 1712 longae, 0, mm 0142 ad 
0, mm 0712 latae. 
Sperino gonza raro obvia, (a nobis tantum in speciebus saxicolis reperta), minutis- 
sima sunt; nunc satis superficialia, nunc penitius immersa, ceu punctula nigricantia 
exterius patentia. Eorum conceptacula sat saepe loculosa; sterigmata simplicia, uni- 
cellularla; spermatici minuta, acicularia, vel baculiformia. 
Thallus uniformi s, effusus vel determinatus, passim orbicularis, ambitu repando, 
subtiliter fimbriato, nonnunquam iterum zonato. Substantia qua conflatur jam membra- 
naceo-cartilaginea et lenta est, jam magis tartarea, rarissime granulosa. Ab initio tenuis 
est iste tliallus, continuus, et fere aequabilis, mox autem in verrucas elevatur plus minus 
amplas et frequentes, quae variam in singulis speciebus obtinent figuram. Earum enim 
quaedam subrotundae sunt vel hemisphaericae, sat regulares , et simpliciusculae, aliae 
vero normaliter in caespitem congeruntur et in glebas concrescunt proceriores, sinuoso- 
rugosas, difformes; sunt denique et aliae, quae formam exquisite scutellarem , vel 
discoideam vulgo assequuntur. Ex varia hac verrucarum conditione diversa pendet 
lichenis facies, nunc aequabilis et concinna, nunc magis rudis et inamaena. Maxime 
memorabilis est praeterea crustae in hoc genere multifaria metamorphosis , siquidem 
ipsa partim aut quantacumque in Soredia abit pulverulenta, vel in Isidia excrescit 
papilloso-nebulosa. Color variat quidem in singulis speciebus, sed semper intra limi- 
tes seriei glauco-cinereae vel sulphureae, nitidulus modo, modo sordidus et corruptus. 
ffypothallus verniceus, saepe vero obliteratila. 
ADNOTATIO I. 
Nuclei s piane nudis, h. e. nulla tunica propria cinctis, coloratisi ascis plerumque oligosporis ; sporis in 
tota familia maximis, distinctissimum genus, neque cum alio quoyis facile confundendum. 
ADNOTATIO II. 
Pertusariarum distributio in systemate multis et quidem gravissimi premitur dubiis, ea praesertim de 
caussa, quod manifeste illarum apotbecia in formam disci vel scutellae explanatam eniti videantur. Qua pro- 
pter acquando et expertissimus obseryat$r anceps baeret, num in bac vel illa Pertusariae specie licbenem an- 
giocarpum, vel gymnocarpum babeat prae oculis. Ilaec difficultas maxime adaugetur in determinandis formis 
abortivis, quarum apotbecia in Isidia vel Soredia abeunt. Etenim bujuscemodi degenerationes in licbenibu3 e 
typo lecanorino occurrunt quidem satis frequenter, in reliquis vero angiocarpeis alieni et peregrini quidquam 
semper exsistere videtur. Non itaque miremur si recentiorum quamplures ceteroquin peritissimi viri, quos inter 
cl. Nylander, Mullerus, aliique, Pertusariis locum in viciniis generis Lecanorae constituunt. Nos in praesentia 
rem tam ancipitem apodictice definire non audemus. 
