DE PERTUSARIIS EUROPAE MEDIAE 
7 
SECTIO I. 
ASCiS UNI NEL MSP0R1S, RARISSIME TRISPORIS. 
SPECIES I. 
PERTUSARIA bryontha Korb. 
Synon. Korb. Par erg. pag. 310. Nyland. Prodr. Lichenogr. Scand. pag. 178. 
— PERTUSARIA panyrga Massal. Framm. p. 25. Ej. Symm. pag. G9. — PER- 
T US ARIA macrospora Nììgel. Manus. Hepp Flecht. Eur. n. 424. Krempelh. Li- 
chenen fior. Bayerns n. 256. Ahles Comment. de Germaniae Pertusariis pag. 13. 
Anzi Catal. pag. 114. — PIONOSPORA bryontha Th. Fries Lichen. Arct. pag. 117. 
Ej. Lichen. Suec. n. 9 (non vidi). — LECANORA bryontha Achah. Lichenogr. 
univ. pag. 399. p. p. Ej. Synops. pag. 156 p. p. Sommerf. Sappi, pag. 80. — PAR- 
MELIA subfusca et bryontha Achar. Method. pag. 167. — LECANORA subfusca 
et pachnea Achar. Enum. pag. 76 p. p. (non Achar. Lichenogr. univ. pag. 369). — 
LICHEN bryonthus Wahl. Supp. pag. 108. 
Charact. spec. Thallo granuloso-verrucoso, vel interrupte plicato-verrucoso, 
tenui, orbiculari , e glaucocinereo pruinoso ; apotheciorum verrucis primo subglo- 
bosis, mox lecanorinis, turgidulis, singulis vel conglomeratis, apice dehiscentibus ; 
nucleorum ostiolis patentibus, a prominulo verrucarum ore cinctis, proinde urceolatis, 
tandem dilatato et subsidente verrucae ore, scutelliformibus, planis vel convexis, pseu- 
dodisco ruguloso, livescenti, liepatico, subpruinoso ; paraphysibus crassis, implexo-ra- 
mosis , conglutinatis; ascis obovatis, oblongisve, inflatis, vix pedunculatis , unisporis ; 
sporis ellipsoideis, late limbatis, incoloratis vel luteolis, unilocularibus, maximis 
h. e. 0, mm 1522 ad 0, mm 1664 longis, 0, ram 0598 latis. 
Icon. Tab. nostra I, f. 1. 
Phallus incipit a crusta leproso-granulosa, tenuissima, quae supra muscorum 
caespites herbarumque radices emortuas orbiculi in modum sese devolvit. Prout per 
substrati naturam licet, continua modo est illa crusta et satis aequabilis, modo interrupta 
et per frustula disjecta. Eam undique obsident verrucae creberrimae, exiguae, subglo- 
bosae, discretae vel in acervos conglomeratae, jam laeves et politae, jam magis luridae 
et pruinosae, quarum pleraeque nucleos intus fovent, perpaucae steriles perdurant, 
quaedam etiam in pulverem granulosum efflorescunt. Color ex niveo glauco-cinera- 
scens, passim iu fuscum vergens. Hypothallus dilutior. 
