DE PERTUSARIIS EUROPAE MEDIAE. 
9 
difformibus, quae numero et mole pedetentim aucta tandem in verrucas vel glebas 
conglomerantur amplas, plicato-rugulosas. Verrucarum pleraeque fertiles. Sorediiferae 
vel in Isidia mutatae nullae occurrunt. Color plantulae detersae glauco-cinereus, recen- 
tioris vero, ob superfusam pruinam, ad rubrnm quodammodo accedens. Hypothallus 
obsoletus. 
Apotheciorum verrucae (A) minutae, creberrimae, jam discretae, jam congregatae. 
Ab initio convexiusculae ipsae sunt omnes, per aetatem vero vertice insigniter depresso- 
-globosae, ibique rima irregulari tandem deliiscentes. Verrucarum acervi tantam vulgo 
nucleorum copiam fovent, ut disci, in quos eorum ostiola aperiuntur, coaliti massam 
thallodem uniuscujusque verrucae totam obruant, oculisque prorsus abripiant. 
Nuclei (A a) in verrucis simplicibus singuli vel bini, in compositis plures, ex hy- 
pothecio crasso oriundi, parvuli, spissi, gelatinosi, subrotundi , carneoli, ostiolis in 
formata disci colorati, planiusculi per verrucae l’imam tandem in lucem prodeuntibus. 
Paraphyses (B) copiosae, elongatae, implexo-ramosae, cum gelatina hymenia coa- 
litae, apicibus intertextis, persistentes. 
Asci (C) haud rari, in superiori nuclei parte siti, aequi-distantes b. e. nec apice 
nec basi concurrentes, oblongi, vix saccati, sporas singulas binasve foventes, lente 
evanidi. 
Sporae (D) ellipsoidae vel elongatae, anguste limbatae, granuloso-nebulosae, vel 
liyalinae, majusculae, s. 0, mm 0740 ad 0, mm 1200 longae, 0, mm 0342 ad 0, mm 0388 latae. 
Spermogonia ignota. 
Habit. Ad muscorum caespites in monte Lineone Provinciae Comensis jam 
anno 1834 a me lecta. 
ADNOTATIO I. 
Multa quidem habet hic lichen communia cum Pertusaria rhodocarpa Korberi, cui p. m. subjungimus, 
aeque cum Pertusaria rhodoleuca a Th. Friesio in Diario botati, ratisbonensi p. a. 1865 proposita. Equidem 
posterior a nostra facile dignoscitur aseis octosporis, sporisque longe minoribus ; de altera autem quid certi 
proferre non audemus, cum specimina genuina plantulae germanicae non suppetant. 
ADNOTATIO II. 
Pertusaria bryontha et rhodocarpa haud parum ab hoc genere abhorrere videntur, tum ascorum et para- 
physium dispositione, tum nucleorum ostiolis mox late apertis, scutelliformibus. Attamen si perpendimus utrisqué 
hisce speciebus, non secus ac Pertusariis genuinis, ascos esse oligosporos, sporasque ingenti magnitudine, 
illarum cum Pertusariis conjunctionem eo minus adversemur, quod et in his, licet quodammodo fortuite, eadem 
sat saepe occurrat ostiolorum evolutio et morphosis, quae piane normalis in illis. 
SPEC1ES III. 
PERTUSARIA sorediata Fries Summ. Veget. 
Synon. Theod. Fries Lichen. Arct. pag. 259. Korb. Parerg. pag. 312. Ahles 
Comm. pag. 7. — PERTUSARIA sorediata a corticola. Hepp. Flecht. Eur. pag. 673. 
( Phallus laevis, luride cinereus; verrucae fertiles rariusculae , sparsae; asei bispori; sporae 0, mm 0700 ad 
2 
