IO 
S. G ARÒ VAGLIÒ, 
0mm925 longae). Rabenh. Lìchen. Eur. n. 419. (Fereeadem ac praecedens, secl nitidior). 
Zwackh Enum. lichen, fior, heidelberg. pag. 51. Ej. exs. n. 288 A. B. (non vidi); 
PERTUSÀRIA globulifera Massal. Symm. pag. 71. — PERTUSARIA commu- 
nis B. sorediata globulifera Feies Lichenogr. Europ. reform. pag. 422. Ej. PORINA 
pertusa sorediata Lichen. Suec. exs. n. 248. ( Thallus rugulosus-, verrucae fertiles s'at crebrae; 
fisci unispori -, sporae solito proceriores, h. e. ad 0,raml5G6 longae). — PERTUSARIA COmmu- 
nis B. sorediata Garov. apud Cattaneo Notiz. natur. e civ. pag. 337. — PER- 
TUSARIA communis variolosa globularis Schaer. Enum. pag. 220 (ex synon). — 
PERTUSARIA communis (1) sorediata Nyland. Prodr. Lichenogr. Gali, et Alger. 
pag. 98-. — LICHEN globularis Smith Enfi, botan. n. 2008. — VARIOLARIA 
globulifera Tuen. in Transact. lìnn. soc. t. V, pag. 130, Tab. X, f. 2. Achae. Li- 
’chenogr. imiv. pag. 322. Ej. Synops pag. 130 (teste Nylandero). 
Charàct. spec. Thallo membranaceo-cartilagineo, continuo, aequali, vel leviter 
rugoso-plicato, glauco vel cinereo, subnitidulo*, apotheciorum verrucis minutis, sparsis, 
discretis, pritnum liemisphaericis vel subglobosis, inox apice subtruncatis vel piane 
depressis, in soredia alba vel caesia ex norma fatiscentibus; nucleis solitariis, binisve, 
immersis, amplis, carneis; ostiolis plerumque dilatatis, inter soredia in lucem pro- 
deuntibus; paraphysibus ramose implexis; ascis clavato-elongatis, uni vel bisporisj 
sporis oblongis vel ellipticis, unilocularibus, tenuiter limbatis, luteolis, magnitudine 
variis, h. e. a 0, mm 0700 ad 0, mra 1566 longis, 0, mm 285 latis. 
Ieon. Tab. nostra I, f. 2. 
Descriptio. Phallus membranaceo-cartilagineus, per juniorum arborum corticem. 
in maculas sese devolvit sat amplas , irregulares , superficie jam ubique aequali et 
continua, jam minute rugoso-plicata, vel areolatim divisa. Quae in ea assurgunt ver- 
rucae fructigenae absque ordine sparsae. quidem occurrunt,. ea tamen lege, ut a centro 
ambitum versus rariores fiant , extrema ora omnino nuda relieta. Prostant etiam 
specimina liujus licltenis , quorum crusta tota in Isidia mutatur podetiis brevibus, 
confertis, apice in formam disci minutissimi, eaesio-priunosi dilatatis. Color albidus vel 
cinereus, plerumque sericeo-nitens. Hypotallus vix conspicuus. 
Apotheciorum verrucae (A) exiguae sunt, solitariae, dissitae, formamque referunt 
ab initio globosam vel hemispliaericam. Quo magis vero adolescnnt, sensim in pseudo- 
scutellas dilatantur lecanorinas, quarum discus semper pulvere caesio vel albido totus 
obruitur. 
Nuclei (A a) in quavis verruca plerumque singuli, raro bini vel plures, immersi, 
ovati, ampli, colorati, ostiolis demum collapsis ceu punctulis nigricantibus per su- 
perficiem sorediiferam pseudo-scutellae prosilientibus. 
Paraphyses (B) crebrae, filiformes, implexo-ramosae, persistentes. 
Asci (C) rariusculi, eia vato-elongati, apice subsaccati, basi breviter pedunculati, 
in speeiminibus Suecanis unispori, in nostris et Germanicis normaliter bispori, lente 
evanidi. 
Sporae (D) oblongae vel ellipticae, utrinque hebetatae , tenuiter et simplicitei' 
dimbatae, hyalinae, incolores vel lnteolae , iritus granuloso-oleosaé vel grumosae, 
magnitudine variae, h. e. 0, n "”0700 ad 0, mm 1566 longae, 0, ran ’0285 latae. 
