DE PERTUSARIIS EUROPAE MEDIAE. 13 
nuo , verrucis fertilibus, rarioribus, magis regularibus, nunquam confi uentibus, fere 
conoideis, habituque concinno a typo distinguitur. 
Synon. Anzi Lichen, longob. rar. n. 350. Moug. et Nestl. n. 847, specimen infe- 
rius Pertqsariae leioplacae nomine. Trevisan Lichenoth. Yenet. exs. n. 12 eodem 
nomine. 
B = cyclops Hepp. Thallo glauco-cinerascente, haud nitido; apotheciorum ver- 
rucis magis elevatis, frequentissimis, nncleum solitarium plerumque includentibus ; 
ostioìis nigris, papillatis, vix collapsis. 
Synon. Hepp Flecht. europ. n. 935 (specimen dextrorsum). Pertusaria cyclops 
Korb. Parerg. pag. 315. Ej. Lichen, select. german. n. 268 (non vidi). An propria 
species? 
Habit. Forma princeps et var. A incolunt ramorum juniorum corticem in regio- 
nibus calidioribus Europae mediae et australis. In Etruria a cl. B. Yincentio Rica- 
solio jam anno 1845 lecta mihique benigne communicata. Forma B in Germania et 
Helvetia tantum visa. 
ADNOTATIO. 
Thallo tenui, subcontinuo, in orbes minores contracto, luteolo; verrucis fertilibus plerumque discretis , 
nucleos 1-2 normaliter foventibus, bemisphaericis, rimaque irregulari debiscentibus -, ostioìis tandem in macu- 
lam nigram collapsis a Pertusaria communi et ceutocarpa haud aegre distinguitur haec species. 
SPECIES V. 
PERTUSARIA ceutocarpa Fries. 
Synon. Fries Lichenogr. Eur. reform. pag. 423 ex descriptione. Hepp Flecht. 
Eur. n. 674. Ahles Comment. pag. 6. Turn. et Borr. Lichenogr. brit. pag. 210 
(teste Heppio). Leight. brit. angioc. lich. pag. 28, tab. 9, fig. 4. Massalong. Symm. 
pag. 71. Korb. Syst. pag. 387. Ej. Parerg. pag. 214. Krempelh. Lichenen fior. Ba- 
yerns pag. 255, n. 578. Zwackh Enum. Lichen, fior, heidelberg. pag. 51. Ej. exs. 
n. 294 (non vidi). Nyland. Prodr. Lichenol. Gali, et Alg. pag. 98. — PERTUSARIA 
coccodes Ej. Prodr. Lichenol. Scand. pag. 179. — PERTUSARIA hymenaea Fries Li- 
chen. svec. n. 247 ipso declarante, secljam ad Pertusariam Wulfenii evidenter accedens. 
— LICHEN ceutocarpus Engl. bot. tab. 2372 (fide Heppii, negante Nylandero). 
Charact. specif. Thallo tartareo-cartilagineo, sat crasso, erimuloso, irregularì- 
ter expanso, interrupte plicato, ruguloso, vel verrucoso-gleboso; apotheciorum verrucis 
plerisque caespitose confluentibus, difformibus; nucleis in singula verruca raro solita- 
riis, vel paucis, plerumque pluribus (10-40), immersis, carneis; ostioìis papillato-pro- 
minulis, fuscidulis, tandem apice leviter depressis; paraphysibus elongatis, implexo- 
ramosis; ascis clavato-oblongis, subsaccatis, breviter pedunculatis, normaliter bisporis; 
sporis amplis, ovoideis, lato-limbatis, trabeculatis, unilocularibus, intus oleoso-grumo- 
sis, 0, mm 1068 ad 0, mm 1116 (0, mn T506 apud Massalongium) longis, 0, mni 0416 ad 0, mm 0450 
latis. 
