-14 
S. GAROVAGLIO. 
Icon. Tab. nostra II f. 1. 
Descriptio. Thallus , qui licet continuus et erimulosus, naturam tamen habet 
magìs tartaream quam cartilagineam , figura est plerumque irregulari, ambituque li- 
neola obscuriori limitatus. Illius facies luriclam semper se praebet et inamaenam, timi 
ob praecocem quamdam strati exterioris s. corticalis dissolutionem et decolorationem, 
tum etiam eo, quod verrucarum pleraeque caespitose confìuentes glebas eonstituant 
crassas, sat rudes, et vario modo deformatas. Occurrunt porro et in liac specie varie- 
tates nonnullae, in quibus substantia tlialli tota in Isidia excrescit ramoso-papillosa, 
fuscidula. Color cinereus, vel cinereo-virens, etiam in typico licitene absque nitore, 
imo fere semper sordidus et corruptus. 
Apotheciorum verrucae (A) maxima saltem prò parte nucleos intus fovent fre- 
quentes, interdum quadragenos adusque. Verrucarum apex, sive simplices liae sint, 
si ve composita^, modo eminet convexiusculus et integer, modo in angustas deprimi- 
tur foveolas, quae cimi aperiuntur, ore constricto fusca et prominula nucleorum ostiola 
arcte praecingunt. Color et substantia verrucarum fertilium non alia ac in sterilibus. 
Nuclei (Aa) in verrucis simplicibus, quae rarissime occurrunt, solitarii, vel bini, 
in compositis frequentes, immersi, parvuli, subglobosi, carneo-rosei, gelatinosi', ostiolis 
papillulae fuscae instar prominulis. 
Paraphyses (B) filiformes, flexuosae, elongatae, passim implexo-ramosae, liaud 
admodum crassae, persistentes. 
Asci (C) clavato-elongati, subsaccati, oblique et breviter pedunculati, teneri, uni 
vel bispori, lente evanidi. 
Sporae (D) ovoideo-ellipticae, latodimbatae, limbo saepe exquisite trabeculato, 
intus oleoso-grumosae, uniloculares , luteolae vel incolores, sat amplae, 0, mm Ì068 ad 
0, Ilim 1140 longae, 0, ùim 0416 ad O^OIóO latae. 
Spermogonict non visa. 
Habit. In cortiee arborum annosarum in Gallia, Germania et Anglia. 
Variat isidioiclea Aules Comm. Tliallo in criistam papillosam, isidioideam mu- 
tato, sordide cinereo vel rufo-fusco.. 
Synon. Pertusaria comvmnis in isidium mutata Fkies Lichenogr. Eur. reform. 
pag. 421. Ej. Porina pertusa coccodes Lichen. Svec. exs. n. 186. Pertusaria communis 
isidioidea Schaer. Enum. pag. 280. Hepp Flecht. Eur. n. 678. Pertusaria communis 
2 coccodes Nyland. Prodr. Lichenogr. Galliae et Alger. pag. 98. Pertusaria commu- 
nis y. coccodes Korb. Parerg. pag. 313. Anzi Catal. pag. 113. Isidium coccodes 
Achar. Method. pag. 139. Ej. Lichenogr. univ. pag. 578 p. p. Ej. Synops. pag. 283. 
Engl. bot. f. 1511. Moug. et Nestl. Stirp. Voges. rhen. n. 467. Turn. et Borr. Li- 
chenogr. brit. pag. 89. Schaer. Lichen, helv. exs. n. 237. Lichen, coccodes Ach. Prodr, 
ADNOTATIO. * 
Praeter discrimina, quae penitior apotheciorum structura, nucleorumque in singulis verrucis copia cre- 
bior facit, Pertusaria ceùtocarpa a reliquis ejùsdem sectionis speciebus nudo etiam oeulo distinguitur , crusta 
continua, glebulosa, passim pulverulento-granulosa , lurida, in ambi tu lineola obscuriori limitata. Cum non- 
nullis Pertusariae rupéstris varietatibus corticolis maximam quoque ipsa tenet affinitatem; extant tamen 
lias inter et illam tot , ae tam solemnia discrimina ut alteram cum altera contundere qtìispiam rei gnarus 
