DE PERTUSARIIS EUROPA E MEDIAE. 
15 
vis possit. Etenim in Pertusaria ceutoc'arpa apotheciorum verrucae, pfacterquanV normaliter panna depressae, 
in apice poro tana angusto dehiseunt, ut nucleorum ostiola a verrucarum ore arcte constricta et fere colligata 
appareant, in omnibus vero Pertusariae rup'estris formis, verrucae fertiles, jam primitus. insigniter foveolatae, 
rima patentissima aperiuntur, in qua ostiola libere patent. Insuper prioris thallus, etsi continuus atque erimu- 
losus, ob verrucas mox decortieatas et irregulariter confluentes, faciem praebet vulgo rudern et inaequalem, 
posterioris autem crusta , quippe areolis conflata planiusculis , discretis, subconformibus, nitidulis, superficie 
gaudet ut plurimum sat regolari, pulchra et concinna. 
SPEGIES YI. 
PERTUSARIA apennina Bagl. 
Synon. Baglietto apud Massalongo Miscellan. lichenol. pag. 25. Ej. in Erbai’, 
crittog,- ital. n. 298. Anzi Lichen, rarior. Venet.- n. 163- 
Char. specif. Thallo tartareo-cartilagineo, subamylaceo, crasso, effuso, rimoso- 
areolato, glauco vel cinereo fusco’, apotheciorum areolis elevatis, turgidis, apice de- 
pressis, aliis simplicibus efc subrotundis, aliis in caespites confluentibus; areolis sper- 
mogoniferis planiusculis, demissis, minoribus; nucleis in singulo apothecio binis ? 
ternis, quinisve, immersis, subglobosis, parvulis, in ostiolum papillaeforme, atrum 
productis *, paraphysibus capillaribus, vel subramosis, elongatis, flexuosis; ascis clàvato- 
elongatis, ventricosis, basi pedunculatis, bisporis; sporis ovoideo-ellipticis, vel ellipsoi- 
deis, limbatis, trabeculatis, unilocularibus, incoloratis vel luteolis, maximis, li. e. 
O^ITBO longis, 0, mra 0780 latis. 
Icon. Tab. nostra II, f. 3. 
Descriptio. Thallus tartareo-cartilagineus, subamylaceus, crassiusculus, effusus, 
in speciminibus adultis (quae tantum coram habeo), exquisite rimoso-areolatus. Areo- 
larum constitutio duplex; qua'e nucleos intus gerunt areolae reliquia proceriores sunt, 
.et magi s eminent, mammarum ad instar turgidulae; quae vero steriles persistimi, vel 
spermogonia referunt, longe minores, demissae, planiusculae, crustàm Urceolariae ci - 
.nereae quodammodo aemulantes. Lichenis color ut plurimum glancus vel cinereus, 
interdum in fuscùm vergens, cum vel absque nitore. Hypothallus obsoletus. 
Apotheciorum verrucae (A) subrotundae, glabrae vel tenuiter rugosulae, aliquando 
simplices, solitariae et discretae, interdum binae aut plures approximatae. Illarum 
-apex prò nucleorum ostiolis normaliter proiuberat convexiusculus, poro angusto pa- 
tulus, rarius in foveolam depressus et rimose dehiscens.. 
Nuclei (A a) plerumque in singula areola bini, terni vel quini, innati, parvuli , 
oblongo-compressi, approximati, carneoli in ostiolum nigricans, papillaeforme prodneti. 
Paraphyses (B) crassiusculae , gelatina hymenia obvallatae, implexo-ramosae, 
•persistentès- 
Asci (C) magni, clavato-elongati, subaequales, vel honnihil ventricosi, evidenter 
marginati, obliquo pédunculo suffulti, bispori, lente evanidi. 
Sporae (D) ovoideó-ellipticae vel ellipsoideae, in quovis ascò normaliter binae, 
d'istincte limbatae, limbo plus minus trabéculato, uniloculares, intus oleoso-grumosae, 
lutescentes, ìnajusculae, h. e. 0, tóm l'780. loùgae, 0, mm 078A latae. 
