DE PERTUSARIIS EUROPAE MEDIAE. 
23 
Apotheciorum verrucae (A a) differunt a sterilibus ea tantum nota, quod in vertice 
aperiantur rima sat regulari, angusta, per quam prominent discreta nucleorum ostiola. 
Nuclei (Aa) ut plurimum solitarie degunt, rarius bini vel terni in una verruca, 
ovato-oblongi, carneoli, immersi, ostiolo nigricanti unice conspicuo. 
Paraphyses (B) frequentes, crassae, implexo-ramosae, persistentes. 
Asci (C) clavato-obovati, oblique pedunculati, vix saccati, sporas normaliter qua- 
ternas, rarius plures minoresve foventes, lente evanidi. 
Sporae (D) unica serie intra ascos distributae, ellipsoideae , utrinque nonnihil 
angustatae, margine lato, trabeculato, interdum flexuoso cinctae, uniloculares, intus 
oleoso-grumosae, liyalinae, vel subopacae, incolores vel luteolae, 0, mm 0570 ad 0, mm 0855 
longae, 0, mm 0285 ad 0, mra 356, interdum vero duplo proceriores. 
Spermogonia ignota. 
Hab. In regione montana et subalpestri ad corticem arborum haud rara per 
Europam universam. 
Variat B — juglandis Hepp. Thallo albicante; apotheciorum verrucis confertis, 
gibberulosis, tumidis, ostiolis vix perspicuis. 
Synon. Hepp Flecbt. Eur. n. 425. Rabenh. Lichen. Eur. n. 477. Erb. crittog. 
ital. Ser. II, n. 418. Pertusaria leucostoma. Massal. Ricerch. pag. 188. Ej. Lichen, 
ital. exs. n. 261. Rabenh. Lichenogr. Eur. n. 152. Baglietto Enum. dei licheni di 
Liguria pag. 188. Pertusaria Massalongiana Beltram. I licheni bassan. pag. 258. 
Bagl. Erb. crittog. ital. n. 847. Ej. Escursione lichenologica pag. 346. Pertusaria 
piena Anzi Lichen, rar. longob. n. 224 p. p. Etenim duo prostant sub hoc numero in 
mea collect. specimina, alterum s. inferius formam A leioplacam refert, alterum s. 
superius var. juglandis. Ej. manip. Lichen, rarior. in Comm. crittog. ital. Voi. I, 
pag. 164. (Sporae grandiusculae , 0, mm 0800 ad 0, mra 0928 longae^ 0, mm 0290 ad 0, mm 330 
latae.) Pertusaria communis pertusa segregata , leucostoma. Schaer. Enum. pag. 229 
p. p.' Ej. exs. n. 118 (teste Baglietto). In mea collect. prostat forma A s. leioplaca. 
Porina communis v. pertusa Hepp Flecht. Eur. n. 222, ipso declarante. In mea collect. 
ipsissimam invenio Pertusariam communem. 
ADNOTATIO I. 
Pertusariam leioplacam, etsi babitu satis insignenti, prò autonoma specie babere nequeo. Forma illius 
princeps differt quidem a Pertusaria communi tlialii tenuitate et glabritie verrucarum' forma elliptica; sco- 
rar um parvitate et numero frequentius quaterno , sed omnes bae notae nec sibi semper Constant , nec tanti 
sunt ponderis, quae sufficiant- ad auctoritatem ipsius specificane propugnandam. 
ADNOTATIO II. 
Pertusaria colliculosa Korb. Parerg. pag. 313, si ex speciminulo in coll. Rabenhorstii edito conjecturam 
facere licet, status videtur juvenilis , vel quomodocumque minus perfectus Pertusariae leioplacae. Partium 
internarum structura, et constitutio eadem in utraque , nec multum diversa tballi , verrucarum , ostiolorumque 
ratio. Etenim etiam in Pertusaria colliculosa thallus tenuissimum se ac macularem praebet, apotbeciorumque 
verrucae extant parvulae, sparsae, rariusculae, et circa ostiola nec impresso-puntatae nec evidenter foveolatae. 
Sporae vero 0,m m 1068 ad 0, ra n‘1566 longae, 0, m n»0498 ad 0, mn *0540 latae. 
Hujus etiam loci ad mentem Ablesii est Pertusaria chlorantha Zwackb. exs. n, 295, thallo distincta 
cblorantbo, subtiliter granuloso, verrucis conglomcratis, multi pyreniis. Forma est variolosa miki haud conspecta. 
