DE PERTUSARIIS EUROPAE MEDIAE. 
33 
Spermogonia ignota. 
Habit. Ad saxa Apennini liguris M. Dente, a cl. Baglietto primum lecta, et 
descripta. 
ADNOTATIO. 
Ajpotheciorum areolis confertis, plerumque planìs , l'aro verrucosis ac per rimas angustas, trigonas dehi- 
scentibus; nucleorum ostiolis brevibus, mox collapsis, trigonis et ipsis; ut et sporarum parvitate a formis sa- 
xicolis Pertusariae fallacis satis superque diversa. Habitus proprius a genere recedens , Chioclecton myrticolam 
in mentem revocans. 
RECENSIO 
SPECIERUM QUAItUMDAM HUJUS GENERIS 
PER SYSTEMATICOS DESGRIPTARUM QUAE VEL OMNINO SPURIAE SUNT 
VEL MIHI SALTEM NON SATIS COGNITAE 
1) PERTUSARIA Delisei Dub. Botan. Gallic. pag. 672. Fries. Lichenogr. 
Europ. reform. pag. 427. 
u Crusta cartilaginea, plicato-rugosa, aurantio-rubra, apotheciorum verrucis con- 
fertis, rotundatis difformibusque, supra planis, ostiolis pluribus punctiformibus , de- 
pressis, subconcoloribus ». Fr. 1. 1. 
Hab. ad rupes Galliae prope Granville Delis. 
• Species valde suspecta neque Friesio, neque Schaerero visa. Cl. Nylander in 
Prodr. Lichenogr. Gali, et Alger. pag. 98 de Variolaria multipuncta Tura, verba 
faciens, haec addit. Tlialli frustula aqua immersi huic colorem dare dilute ochraceum 
vidi ; vi ejusdem principii colorantis orta est Pertusaria Delisei Dub., cujus specimen 
typicum examinare mihi contigit ad Pertusariam communem (v.rupestrem) referendum. 
2) PERTUSARIA nìvea Fries Lichen. Europ. reform. pag. 426. 
« Crusta cartilaginea, laevigata, candicante; apotheciis globularibus , subliberis, 
ostioloque impresso solitariis, rufescentibus. » 
Hab. ad cortices arborum v. c. fagi Sueciae, rarissima. 
Cl. Nylander in Prodr. Lichenol. Scandinav. (1861 edito) pag. 178. Lichenem 
hunc Frisianum cum sua Pertusaria velata, dubitante?' tamen, conjungit. Sed cl. Th. 
Fries., qui specimen genuinum, in herbario Patris asservatum, accurate et microsco- 
pice investigaverat, jam anno 1857., in Diar. botan. Ratisbonensi u di Flora » haec 
protulit. u Habitus externus omnino est Pertusariae cujusdam minutae, pulchellae, 
ostiolis rubicundis, sed certissime non est pianta rite evoluta, nullum enim vestigium 
asci vel sporae in pluribus verrucis potui invenire. Yix pianta est autonoma, sed 
status singularis alius lichenis. » 
3) PERTUSARIA rliodocarpa Korb. Syst. pag. 384 (1855). Ej. Parerg. pag. 311. 
Ej. exs. n. 145 (non vidi). 
5 
