34 
S. GAROVAGLIO, 
Synon. Lecanora tartarea y frigida Flotow. exs. n. 390 (non visa). 
Conf. opellam hanc nostram pag. 17. 
Species mihi videtur satis insignis, ab omnibus Lecanorae tartareae formis fa- 
ciliime distinguenda tum ascis bisporis, cum sporarum magnitudine. 
4) PERTUSARIÀ sulphurella Korb. Parerg. pag. 316. 
u Thallus effusus, tartareus, rimoso-areolatus, plus minus sulpbureus, protothallo 
indistincto. Apotheciorum verrucae depresso-globulosae, pleiopyreniae , disciformi-di- 
latatae, ostiolis nigricantibus subprominulis. Sporae in ascis ventricosis quaternae, 
maximae, ellipsoideae, late et simpliciter limbatae, oleoso-monoblastae, diam. 2-2 1 / a 
longiores, sporoblastemate lutescente. » 
Synon. omnia incerta. 
Hab. Forma princeps fructigena ad niuros Sardiniae lecta dicitur. 
Adn. Species meo sensu vix genuina, ad varietates Pertusariae fallacis probabili 
quadam conjectura referenda. Numerus sporarum quaternus in ascis eo magis fortui- 
tus videtur, quod sporae omnes sibi appositae, nec ad lineam superpositae a Korbero 
dicantur, quae quidem sporarum distributio huic generi omnino insueta habenda et 
peregrina. Rabenh. Lichen. Eur. exs. n. 338, ut supra jam monui, aeque ac Bagl. 
Herb. crittog. n. 396 formas exhibent spermogoniferas satis difficulter definiendas. 
5) PERTUSARIA rhodoleuca Tu. Fries. in Diar. bot. Ratisb. p. a. 1865 pag. 538. 
Synon. Lecanora tartarea e pertusarioides Theod. Fries. Lichen. Arct. pag. 100. 
« Crusta effusa, areolata, vel granulato-areolata, albida vel sordide roseola 5 apo- 
theciis verrucas depresso-globosas e pluribus scutellis coalitis ortas thallo concolores, 
formantibus, discis minutis, usque ad 10 in unaquaque verruca impressis , pallide 
luteolo^roseis. Sporae octonae. n 
6) PERTUSARIA Stenhameri Helbom. Krempelh. in Diar. bot. ratisbon. p. a. 
1867, pag. 351. 
u Crusta tenuis, laeviuscula, albicans, hypothallum obtegens; apothecia (diam. 
circa 06-8 millim.) depressa, semi-globosa, ostiolo unico, nigricante, demum in discum 
urceolato-depressum dilatato; paraphyses apice fuligineae, sporae binae, oblongae, 
0, mm 088-92 longae, et 0, mra 040-44 latae. 
Habitus Pertusariae Sommerfeltii, a qua differt ascis bisporis, ostiolis deplanatis, 
et paraphysium structura. A Pertusaria Wulfenii , quacum etiam comparar! potest, 
diversam faciunt color crustae, apotheciorum figura aliaque. Stab. Snarsac ad Alnos. » 
Clar. Nyland. in Diar. botan. ratisb. p. a. 1868, pag. 346 hujus generis facit 
Phlyctidem caesio-albam Flot. Bot. Zeitung 1850, pag. 571 s. Pertusariam pruinosam 
Kremp. Exot. Flecht. herb. Yien. pag. 24 (326) in regionibus mediterraneis late dif- 
fusane Prior utique mihi ignota.; posterioris vero prae oculis habeo speciminulum e 
manu ipsius Krempelhiiberi, sed proli dolor! admodum exiguum, nec ad pleniorem 
descriptionem sufficiens. Quae in eo videre licuit paucis expediam. 
Thallus crassiusculus, gi’anuloso-verrucosus, vel plicato-rugosus, e glauco-cinereus, 
pruinosus; apotheciorum verrucae subglobosae, apice rima ampia, irregulari tandem 
dehiscentes; ifiucleorum, ostiola in formam disci planiusculi, cincti margine repando, 
tumido, aperiunda; paraphyses implexo-ramosae, superne in speciem membranulae 
