MANZONIA CANTIANA 
5 
spicuis, obscure cyaneis, fere atris, parvulis, diu verrucaeformibus, excipulo proprio 
(tunica) simplici, carnoso, dense colorato, subtus in fimbrias albicantes passim soluto, 
per rimam pedetentim latius apertam, margineque integerrimo, tumido instructam, 
deliiscente; nucleo gelatinoso, pellucido, dilute caeruleo, iodio rufescente, primitus 
subgloboso, tandem supra leviter explanato, a tunica sursum connivente diu suboc- 
cluso ; paraphysibus crebris , nodoso-ramosis , persi stentibus , crassis, apicem versus 
caeruleis, et intertextis ; ascis rariusculis, brevibus, subclavatis, obovatis aut ellipticis, 
fundo nuclei infixis, hyalinis, octosporis; sporis duplici vel triplici serie intra ascos 
confertis, mutuo se premendo deformibus, extra ascos eumorphis, s. subrotundis, uni- 
locularibus, episporio crasso, 0 mm 0099, ad 0 mm 0128 aeque longis ac latis ; spermogoniis 
punctiformibus, numerosis, in ambitu thalli sitis ; sterìgmatibus simplicibus; spermatiis 
bacillaribus. 
Icon. Tab. nostra f. 1. 
Exs. Garov. Lichenoth ital. Ed. 1. D. XXII n. 7. Ej. Ed. II. D. Ili, n. 8, 9. 
Descriptio. — Pulcberrimus lichen viatorum alpina juga visentium singulari qua- 
dam elegantia et decore oculos in se rapiens, orbillis continetur in ambitu subirregu- 
laribus, frequentissimis, sat saepe confluentibus, longe lateque per rupiurn latera soli 
adversa pererrantibus. Thallus illi est substantia tartareus, pertenuis, continuus, ut 
plurimum adeo laevis, et mundus, ut prope dixeris marmoreum, raro granuloso -fari- 
nosus, nitore expers et inaequalis. Eidem quaquaversus sparsa insident tubercula 
s. pustulae, jam solitariae et dissitae, j am per series distributae, quarum minores pa- 
pillaeformes , versus ambitum macularum sitae, spermogonia referunt: majores autem 
centro propinquiores , nucleos fovent ascigeros. Postremae figura hemisphaericae , 
(Confi Tab. nostram, fi 1. A, B.) tumentes, corneo-pellucidae, imperviae primum, dein 
foramine liiantes apparent, limbo integerrimo, attenuato instructae. Color est qualem 
videas in lapide steatitide, dilute scilicet caeruleo, quive jam altior et in sicco ad 
pusttilarum basim, humore vividior fìt, non modo per totam illarum superficiem, ve- 
rum etiam in reliquo thallo, ambitu excepto, ubi album tandem in hallonem hypo- 
thallinum evanescit. Stratus medullaris pariter ac hypothallus albidi omnino. 
Apothecia (A) tot numerantur quot tubercula majora, ideoque minime frequentia, 
parvula, eyaneo-fusca, primo sphaerica, clausa, verrucariòidea, in pustularum cavo 
profunde locata (A, B.) apice tantum conspicuo , subsidente postea vel per aetatem 
evanescente substantia, qua pustulae Constant, oculis sese praebent magis minusve 
superficialia , opaca, in apice nonnihil explanata (D, E, G.), excipulo proprio supe- 
riora versus connivente passim coronata (Gb.) , decidunt postremo vacuas linquentia 
foveolas tenui nel nullo margine circumscriptas , fundo albicantes. 
Perithecium , s. excipulum proprium (Bb, Cb, Db, Eb, Fb, Gb.), simplex, crassum, 
carnosum, subopacum, fusco-cyaneum , subtus in fimbrias albicantes solutum, initio 
omnino clausum (Ab.), ocius vero seriusve circulari dehiscit ore (Bb.), quod sensim 
latius aperitur (Cb, Db, Eb.), ea ratione ut tumens, et coarctatus illius margo integer 
persistat et supra nucleum cui arcte haeret nonnihil promineat (Gb.). 
Nucleus, (N.) qui primum sphaericus (A, B.), deinceps superne in formam laminae 
discoideae nudae explanatur (Cc, De, Ec, Fc, Gc.), mollis est, pellucidus, dilute cae- 
