6 SANCTO GAROVAGLIO, 
ruleus, undique, praeter apicem, excipulo proprio, a basi superiora versus connivente, 
circumdatus (Gre.) et saepe fere subocclusus (Bc.). , Gelatina hymeneia copiosa, iodio 
rufescens. Paraphyses (M.) sat crebrae, noduloso-ramosae , crassiusculae, persistentes, 
inferne hyalinae , superne cyaneae , spisso ramorura plexu laminam discoideam colo- 
ratami efficientes (Nd.). 
Asci (K.) rariusculi, elliptici, obovative, ventricosi, hyalini, in brevem et obliquum 
pedunculum abrupte attenuati, octospori, fundo nuclei infixi, fugacissimi. 
Sporae (L.) duplici triplave serie intra ascos confertae, et quamdiu bisce inclusae 
mutuo se premendo multiformes (Kb), scilicet ovoideae, ellipticae, subrotundae, angu- 
losae, vel piane irregulares, extra ascos vero aequaliter in spkaerae fìguram ef- 
fictae (L.), ceterum lato marginatae, incolores, uniloculares, diametro quaquaversus 
subaequali, 0, mm 0099 ad 0 mm 0128. 
Spermogonia (0.), quae ejusdem orbillae, cui insident apotbecia ambitum tenent, 
minutissima sunt, creberrima, papillaeformia ; sterigmata simplicia, basi nonnibil dila- 
tata (Pp.); spermatici bacillaria (Op.). 
Hab. Speciosissimum inter licbenes angiocarpos, multos jam ab bine annos legi ad 
rupes septentrionem spectantes alterius , proprie occidentalis , duorum Cantii montis 
cacuminum, quibus Cornua vulgo nomen est. Species ut videtur satis rara, cum ne 
in ditissimis quidem collectionibus a cl. viris Heppio, Rabenborstio , Anzio, Mou- 
geottio, Flotowio, Leigbtonio editis, praesto sit. 
ADNOTATIO I. 
Missis efciam characteribus e penitiorum partium structura depromptis Manzonia cantiana a Verruc. cryptarum , 
quacum ipsemet alias inepte conjunxi, diversam se praebet colore cyaneo thalli, qui corneo-pellucidis obducitur pustulis, 
hypothallo albo, et nescio quadam habitus totius munditia, quara verbis nequeo significare. 
ADNOTATIO II. 
Pyrenula hiascens Ach. Lichenogr. univ. pag. 314. Ej. Synops. pag. 219, quam recentiores fere omnes , praeter 
acutissimum Nylanderum, hujus faciùnt loci, aptius meo judicio Verruc. cryptarum varietatibus adnumeranda. Ete- 
rnai cl. auctor lichenem suum, graphice, ut assolet, hisce describit: « Crusta crustaceo-subcartilaginea, glabra, nuda, 
umbra nigricante sublimitata, sed e saxo subjacente interrupta, passim strigis nigris notata apparet et subrimosa. 
Verrucae apotbecia externe formantes initio parum elevatae, et tantum margine suo tumido et integerrimo thalamia 
nigra semidenudata cingentes. » Quibus omnibus Verrucariam cryptarum referri apprime videtur. 
ADNOTATIO III. 
Cum primitus lichenem hunc investigandum suscepi, anno scilicet 1838, normis digerendorum ordinum insistens 
ad ea tempora percunctos fere systematicos observatis , in methodica istiusmodi plantularum dispositione characte- 
ribus , quos exteriora proferunt organa inniti praesertim assuetos, longe gravioribus, quae microscopium exhibet, 
neglectis, nullum constituendae, ejus ope, novae peculiarisque lichenum speciei sufficiens argumentum reperire potui; 
quamobrem Pyrenulae liiascenti Acharii, quacum potissimum convenire mihi visus est, cooptandum censui. Auctor 
exinde fui, recens inductam varietatem cognomine caeruleam, ob eum, quo perbelle per singulas partes inducitur co- 
lorerà, appellavi. Verum enirn vero cum Friesius, quem in subsequentibus investigationibus , ducem accepi , nullum 
