MANZONIA CANTIANA 
7 
singulare momentum Pyrennlae liiascenti Acharii tribueret, quam in Lidi. Eur. refor. sub Yerruccaria rupestri 
ordinatam videre est, utpote illius, nihilque praeterea, varietatem, et ipse eo deinum animum induxi, ut Cantii licheni 
vocabulum Verrucariae rupestris indicerem var. liiascentis forma caerulea. Hoc itaque nomine designatami videa 
in III Gatalogi aliquot cryptogamarum Parte (1843), in opere cui titulus Notizie, naturali e civili su la Lombardia, 
auctore clarissimo doct. Carolo Cattaneo; exsiccata ejusdem specimina 3. ae Lichenoth. italicae dee. coneredita repe- 
rire est, multosque per annos hac eadem appellatione illum celeberrimis aevi nostri lichenologis Flotowio, Hampio, 
Zwacbio, Sehaerero, Massalongio comunicavi. Quorum neminem ulla dubitatio incessit, quominus recta isthaec esset 
appellatio, in eoque universi consensere , ut mei Pyrenulam liiascentem unam eamdemque cum omonyma Acharii 
specie reputarent. Id modo expedit nosse, me eo Pyrenulae hiascentis nomine tunc temporis tres insimul lichenes 
conjunxisse prorsus diversos quoad internarum partium structuram , et si habitu exteriori aliquantulum conformes, 
Verrucariam scilicet Hochstetteri sporis unilocularibus, et admodum grandibus, Yerrucariam cryptarum , cui quadri- 
kiculares Constant, postremo hunc Cantii lichenem. Hinc orta, quae etiam num inter lichenologos obtinet confusio, 
quoties memorata saepius Acharii Verruc. hiascens ex aequo est definienda. Quomodo id factum, paucis edisseram. 
Emendatrix Lichenolagiae tunc obvenerat aetas; quandoquidem evulgari probarique botanicis caeperat quam novam 
hujus disciplinae instituendae rationem paulo ante condiderant Feeus, De Notarius, Flotowius, et Montagnius, 
quorum sententia lichenosae formae prò characteribus per organa interna, praesertimque sporas exbibitis erant ordi- 
nandae; siquidem partibus bisce, prout iis visum, aptiora insunt argumenta, quibustutius tum generica tum specifica 
bujusmodi plantularum natura ex vero dijudicetur. Microscopica haud multo post exploratio me gravi exsolvit , quo 
super Pyrenula hiascente tenebar errore, tres una specie lichenes longe dissitos complexus. Cum vero eo ventum est, 
ut statueretur cui acharianum nomen esset servandum, in diversa abierunt lichenologi. Flotowius enim ea malebat ap- 
pellatione lichenem sporis quadrilocularibus instructum significar! (Verruc. cryptarum Garov.) alteroque Cantii pecu- 
liarem struebat speciem, caerulede epitheto designatam, quo illam, varietatis titulo, ipsemet antea discreveram. Ex 
adverso Massalongius prò typo Pyrenulae hiascentis Cantii lichenem accipiens, alias inde formas excerpebat, duobus 
eas attribuens generibus a se nuper creatis, quorum alterum Thelidii , Amphoridii alterum nomine vocavit. Schae- 
rerus vero, qui et in edito postremum opere, Enumeratio lichenum noluit, vel minime novit characteribus per mi- 
croscopium prolatis uti, in Pyrenulae hiascentis notione simul conjunctos tum Cantii lichenem, tum Verruc. crypta- 
rum. servavit; in ea ceterum sui perstans priori sententia Verruc. Hochstetteri anomalam Urceolariae scruposae 
formam esse habendam. Sub idem fere tempus, quo Enumeratio Schaereri, nec non lichenum crustosorum per Mas- 
salongium investigationes prostabant, solertissimus ex Germaniae Botanicis Krempelhuberus Gyalectae (Lecideae) 
Prevostii Fries. structuram, et incrementum expendere adgressus, tantas inibi a congeneribus differentias detexisse 
sibi visus est, ut novum inde genus extrui posset, quod Hymeneliae nomine in Flora Eatisbonensi anni 1852 propo- 
suit, deseripsitque. Neque doctus eo substitit Bavariensis, qui perpenso , comparate ad Prevostii Hymeneliam speci- 
mine Verrucariae caerulescentis Flotowii (quae, ut supradictum, unum cum Cantii lichene est) in organica utriusque 
structura talem tantamque deprehendit analogiam, ut minime dubitaret, quo minus eas in unam speciem conjuugeret, 
hanc illi, utpote varietatèm y caerulescentem, subjiciens. Genus a Krempelhubero extructum Massalongius excepit in 
Geneacaena lichenum, ita tamen, ut Pyrenulae hiascenti (s. Verruc. caerulescenti Flotowii) specifica sua jura asser- 
vata vellet, simulque tribus novis speciebus Hymeneliae genus adaugeret. Massalongii sententiam secuti Korberus 
in Lichen. German. System., Beltraminius in Tractat. de Lichen, bassan,, Bagliettus, aliique fuere. Unus Heppius 
novissimis temporibus cum Massalongio quantumvis consentiens quoad Pyrenulae hiascentis Acharii circumscriptio- 
nem, ab eo secedit dutn istiusmodi speciem restitui Verrucariarum generi vult, cui fuerat antehac conscripta. 
Singula minutim liehenis istiusmodi sum persecutus , quin secus arduum , ne dicam impossibile foret perplexam 
adeo synonymiam discutere, 'causamque deprehendere cur a priori discedens sententia ipse in praesens eo adducar’, 
ut Cantii lichenem omnino diversum a Pyrenula hiascenti Acharii profitear, dignumque qui novo generi typus exsistat. 
Quam nam vero ex lichenosis formis nomine Pyrenulae hiascentis doctus Acharius significare censuerit, haud ausim 
ne conjectura quidem proferre, dubiamque bujusmodi rem explanandam permittimus, quibus per otium licet ope mi- 
croscopii specimina in Principis Lichenologorum herbario asservata explorare. 
