propiorem terminum habet. — - Missis generalioribus illis difficultatibus ad Canum varias formas 
enumerandas accedamus. In diversa quavis provincia diversas Canum formas in Africa observa- 
vimus. Solus Canis ni/oticus in Dongala etiam a nobis idem repertus est. Ubi greges vidimus 
omnia a nobis visa et occisa eiusdem gregis specimina forma et colore maxime similia erant; 
ex altera vero parte non negaverim, nonnullas in diversis locis observatas et aliquibus notis bene 
distinguendas formas sibi admodum similes inventas esse. Utrum igitur Canis Generis specierum 
ingens multitudo atque diversitas in Africa sit, an paucae illius Generis species in Africa admodum 
variabiles sint et solummodo parentes proximique agnati greges similares forment, de eo poste- 
rorum observationes certent. Si quis sine nova observatione rem diiudicare velit, is solummodo 
nugas traderet, scientiae oneri futuras. Equidem, cum ambigua sit res, in definiendis formarum 
differentiis scrupulosius studium ponere meum esse duxi. 
Observationes meas a Cane familiari incipiendas censui. In nulla fere alia terrarum parte 
CANIS familiaris tam singulari natura invenitur, quam in Oriente et imprimis in Aegypto. Sin- 
gularem illam naturam peregrinatores multi quidem observarunt et enarrarunt, sed zoologicos 
eius characteres nemo bene perpendit, ea etiam quae ex Rtippellii relatione Cretzschmar 
notavit ad illam naturam bene illustrandam minime conducunt. Canis familiaris aegyptius, 
quem Linne' et Buffon cum Guineensi cane commutarunt ideoque pilis destitutum declararunt, 
qualis illic nusquam invenitur, aperte gregarius est etiamsi libere per plateas vagetur, ideoque ab 
europaeis Canibus indole sua valde differt. Praeterea notatu dignum visum est, quod illi Canum 
familiarium aegyptii greges colore quidem, valetudine, macie, obesitate, aetate et alacritate 
saepe valde diversos Canes contineant, forma vero levius variabiles sint. Omnes etiam, si sca- 
biosos et leprosos exceperis, pilosi sunt. Hinc sane fieri potuit, ut Francofurtani viri docti, qui 
Rtippellii relationes percensuerunt, Canem ferum sibi Anthum dictum, quem Canem Lupastrum 
vocamus, pro aegyptii Canis parente haberent. Eundem vero Canis pomerani et europaei CANIS 
familiaris domestici parentem esse, quod iidem suspicantur, ea de causa non probabile est, quo- 
niam aegyptius Canis gregarius est et suae propriae indolis et quoniam Pallasii de Cane aureo 
sententia non omittenda est, quam in Zoogr. I. pag. 40. his verbis edit: „Nec dubium est, 
primam et primariam Canis domestici (Rossiae) stirpem ab hac specie (Cane 
aureo ) esse derivandam.” Eandem sententiam nuper quidem Tilesius, Nova Act. Leopol- 
dina XI. pag. 393, ad Canes omnes domesticos detulit, sed perperam, uti videtur. Probabilius est, 
suam quamque terram Canis domestici stirpem feram propinquam habere et paucas esse terras, 
in quibus peregrinae formae, sicut nunc in Europa, in infinitum multiplicatae, mixtae et civicatae 
sint. Africa hanc sententiam optime probat. Errant enim peregrinatores, nec bene observarunt, 
qui unam eandemque speciem illic domesticam esse narrant. Canis ille aegyptius qui Cani Lu- 
pastro (C. Antho Cretzschmari) similis est, in sola, maxime littorali Aegypto domesticus 
est. In Nubia, a superiori Aegypto inde, aliam, ab hoc valde diversam formam in pagis 
vidimus. Nubicus Canis minor, multo alacrior, multo gracilior et colore semper fulvus est. 
Hunc Canem Dongalani ad venationem Antiloparum et Leporum adhibent, in quem usum 
aegyptius piger Canis admitti plane nequit. Dongalanorum venaticus Canis Cani fero donga- 
lano ei valde affinis est, quem Canis Sabbar nomine descripturus sum et cuius specimen cum 
reliquis Berolinum attuli. Priorum observatorum optimum Alpinum cfr. H. nat. Aeg. p. 230. 
