fere 9 W latis varii. In humeris maculae ad rosarum formam imperfectam consociantur, quae 
forma in mediis corporis lateribus perfectior exstat. In medio pede prope cubitum macula ocel- 
lata et integra parva utrinque conspicitur. Nigrofuscae semipollicares laterum maculae ternae, 
quaternae, quinaeve in rosarum formam coeunt, sive circulos formant, areola media fulvescente. 
Rosae superiores l" 3 fere diametro accedunt, inferiores latiores, l" 10’". In Uropygio totaque 
Prymna rosae nullae, sed maculae sparsae eaeque in femoribus maiores, nigriores, i" 3'" longae, 
8'" latae. In imo pede maculae decrescunt, in digitis striolas et puncta referunt. Uropygii 
maculae a cauda visae in 7 ad 8 lineas seu series parallelas discerni possunt, quarum superiores 
valde distincti, inferiores minus regulares sunt. Mediae duae macularum series a reliquis paullo 
maiore spatio detinentur, minore vero inter se distant et in mediam caudam continuantur. His 
color obscurior est. Caudae maculae oblongae et rhomboides a basi inde per maximam caudae 
longitudinem series longitudinales parum regulares efficiunt, versus apicem magnitudine crescunt. 
Propius ad apicem macularum latitudo transversam fere earum directionem efficit. Subtus cauda 
candidior, maculis rarioribus. Transversa prima caudae macula a basi caudae i' 7 " 6'" distat. 
Ungues albi. 
Descriptio pellis rudis II. habessinicae: 
Priori simillima Berolinum allata pellis, pilo minus detrito glabroque nitens, sed magis 
defectuosa, quare farciri et in veram animalis formam redigi nequivit. Pili omnes stricti in 
dorso 6- ad 9 -lineares, vera lanugine nulla, nisi in abdomine ubi crispati pili molliores intersiti 
sunt. Color generalis huic etiam albicat, dorso medio tantum levius fulvescente. Macularum 
spatia albida pilis sparsis paullo longioribus apice nigris variegata sunt, id quod vero e longinquo 
non discernitur. Uropygii macularum series regulares solummodo quaternae. Aures e cine- 
rascente albidae macula media nigrofusca, intus pilis albis hirtae, uti apud priorem. Plantae 
pedum posteriorum postice e cinereo nigricant. Mystacis lineae nigrae distinctae 5, superiores 
breviores, postice divergentes. In superioribus vibrissae totae nigrae breviores nonnullae super- 
stites, in inferioribus aliae longiores, totae albae, nec basi nigrae. Praeterea orbitarum, genarum, 
temporum et menti setae adsunt eaeque omnes albae. Labii superioris verae mystacis vibrissae 
maximam partem detritae sunt. Partium nonnullas mensuras quae et quales ex tali pelle redeunt 
supra addidi. Macularum dispositio et magnitudo ad priorem pellem proxime accedit. 
Praeterea tertiam aliquam colore magis flavidam pellem in Habessinia accepimus verum 
hanc etiam colore suo a vulgari capensi fulvo aliquantum diversam, in reliquis notis cum prioribus 
maxime congruam. 
Pelles denique, quas Beryti in Syria vidimus, montis Libani Pardo exutae et in varios 
usus adhibitae, ab iis quas modo descripsi, neque colore neque macularum forma et magnitudine 
differebant. Omnes albicantes erant, praeter unicam colore fulvo -aureo insigniorem. Plura de 
his non notavimus cum lectulorum ornamenta essent. 
In sola Nubia vivum Pardum proximum nobis vidimus eumque ita propinquum, ut a 
primo Camelo vix centum passus distaret. Trans viam lento passu incedens e valle parva 
egressus intra colles oppositos mox se recepit. Vestigia ampla in arena optime expressa directionem 
eius indicabant. Amicus Hemprich bene armatus cum famulo unico, venatore, vestigia recentia 
