sequebatur, sed, in dumeto oblitterata, sole africano fatigati, postremo deseruerunt parumque abfuit, 
ut ipsis errantibus sitis mortem attulisset. In montibus sinaiticis Arabis Beduinis nonnullis, qui 
de Pardo in suis montibus habitante narrabant praemium pollicebar, si quis specimen occisum 
afferret. Unus eorum triumphans aliquando, se vulnerasse el Nimr praedicans, accedebat, aliosque 
socios sibi adiungebat, qui in quaerendo mortuo operam conferrent. Capram sinaiticam dilacera- 
verat ille dum a venatore petebatur. Mortuum non invenerunt et invitus praemium retinui. In 
Arabia felici Syria et Habessinia pelles eas vidi, quas supi’a descripsi. 
Corollaria. 
Auctorum de antiquorum Pardo et Panthera nonnullas opiniones supra commemoravi. 
Apud Kircherum coptica nomina Pi-panther, Pi-gikris et Pi-gegris leguntur, quorum prius 
arabico Schabal secundum arabico Nimr y, tertium arabico Fahad respondeant. 
Felis domestica Coptis Pi-schae appellatur, Arabis Kot hi. Vox Arabum Schabal et Sabal 
vero minime ad Pardum quadrat, sed Leonis catuli nomen est. Tertia etiam arabica vox Fahad 
Pardi synonymon non esse constat, sed Felis iubatae. Attamen coptica illa tria nomina ad 
Pardum referenda esse nihilominus patet, cum primum graecum nomen ipsum cum articulo 
coptico sit, alterum vero Pardi verum copticum nomen esse videatur, a quo tertium levius differt. 
Praeterea non omittendum est, animal aliquod Fahad dictum in Aethiopia etiainnunc versari, 
nomen enim et relationes plures de eo illic audivimus, de quo infra dicam. 
Nuper Hamilton Smith (Griffith Animal Kingdom) praeter Pardum Linnei aliam 
speciem constituit, quam Felis Pardi antiquorum nomine inscripsit et solo velleris fulvo 
colore a Linneano distinguit, cui pallidum tribuit. Felis Pardus antiquorum, teste Plinio, 
fulvo sane colore a Panthera distinguebatur, sed idem fulvus color Linneano Pardo praescri- 
bitur et rarissimus in Orientis Pardis a nobis observatus est. Cum magna horum animalium 
copia Romae viva in conspectum venerit, falsa narrare Plinium, quem non semper defenderim, 
verisimile non est. Disertis vero verbis ille scripsit: Nunc varias et pardos qui mares sunt, 
appellant in eo omni genere, creberrimo in Africa Syriaque. Pantheras igitur tum 
Pardorum feminas Romani appellarunt. Addit Plinius: Quidam ab iis pantheras (non 
sexu sed) candore solo discernunt; nec adhuc aliam differentiam inveni. VIII. 23. 
Sic etiam intelligitur, cur Pantherae i. e. Orientis Pardi albicantes (Felis Nimr) e Cilicia copio- 
sius Romam allatae referuntur, quam fulvi Pardi. Alii scriptores miscuerunt alia. 
Hinc equidem hanc proposuerim Pardorum veram historiam. Antiquis Graecis, Aristo- 
teli, Felis Nimr IIc^ciaAis appellabatur, sed aliud quoddam iis innotuit simile, fabulosum animal 
ndv$Yig, odore omnibus animalibus gratum et perniciosum, quod cum illo saepe miscuerunt, 
nec plane reiecerunt. Antiqui Romani Orientis i. e. Ciliciae, Syriae, Arabiae, Nubiaeque pallidam 
raroque fulvam Felem Nimr, verso solum semitico nomine Namer in latinam linguam, Fariae 
nomine habuerunt. Rariorem eius fulvam varietatem marem esse crediderunt et Pardum 
vocarunt, albicantem formam pro femina habuerunt et Pantheram appellarunt. Attamen Plinii 
tempore iam bene notum fuit, utrumque sexum utroque colore reperiri. Hinc secundum colorem 
solum nomina dabantur, Pardi fulvis, rarioribus, Pantherae albidis crebrioribus. Hinc etiam 
IIempr. et Eiirenb. Mammalia II. 
