Hinnuli feminei 
vellere integro: 
(cornutus duos pollices parum superantibus.) 
Corpus duos pedes et dimidium paucis lineis superat, ideoque dimidiam maris adulti fere 
magnitudinem habet. Color idem est ac in reliquis adultioribus feminis neque in pedibus magis 
dilutus est, quod accidere solet in iuvenilibus, sed nigrior. Quin maculae nigrofuscae ad ungulas 
spurias positae aliquantum cum fascia carpi antica confluunt. Mensurarum copiam supra dedimus. 
Praeterea id animadvertendum est, mandibulae dentes, qui in adultis interdum seni sunt, apud 
hinnulum et adolescentes semper octo esse. Deficiunt vero in adultis postremi incisivi, qui 
omnium tenuissimi sunt. Adultorum dentes multo latiores sunt. Canini nulli; Molares A-A . 
Aegypti superioris animalis equidem tria specimina vidi et Berolinum attuli, montium 
sinaiticorum 10. Quo differant, etiamsi mare rubrum utrasque separet, maioris momenti aliquid 
non est. Idem vero et apud Plantas et Saxa illarum regionum locum habet, etiamsi longo 
terrarum desertorum tractu, in quo medium fere oppidum Sues situm est, distineantur. 
Novembre mense feminam nullam gravidam occidimus, hinc verno tempore solum concipere 
videntur. Feminae duas mammas inguinales albo -pubescentes gerunt, nec pendulas vidimus. 
In vallibus sinaiticis nobis iter facientibus quaternae, octonae et vicenae montanae Capra 
non raro obviam fiebant, uno eodemque die saepe iterata vice greges vidimus. Semper in summa 
praeruptaque rupe aut lente ingrediebantur, aut tranquilli ad nos in ima valle itinerantes despi- 
ciebant. In summo fastigio rupis semper Marem promoto et obliquo capite cornubus validis 
insignem vidimus. Arabes illic etiam narrabant, quod de Ibice in nostris alpibus perhibetur, 
cadentes ex alta rupe Mares cornubus ita defendi, ut lapsu raro morirentur, imo, si hosti effugere 
alio modo nequeant, se praecipites in profundum non raro consulto demitterent, nullo damno. 
Plurimas in rupibus sinaiticorum vallium Wadi Hebran et Wadi Esi e vidimus, in aliis paucas. 
Non sine venatoris astutia occiduntur, quam acutissimam non raro illudunt. Saepe, sed non 
semper cum Arabis altas rupes, fervido sole, frustra conscendimus. In montibus proxime ad 
Cosseir et qui inter oppidum Cosseir et Nilum prope pagum Kineh sunt, montanas Capras 
habitare non audivimus nec vidimus. In montibus Toaerik etiam et Daraga, qui proxime ad 
Sues siti sunt, nulla vestigia nec in rupibus nec in ore Arabum invenimus. Duae illae, quas 
ex Aegypto superiore allatas Cahirae habuimus et tertia, quam vivam a praefecto Cosseirensi 
Tureo dono acceperam, ex altissimo monte Gareb, qui ex adverso oppidi Siut, medius inter 
Cosseir et Sues in maris rubri littore est et altitudine summos montes sinaiticos aequare 
videtur, delatae fuerunt, illic enim Bedden vagari Beduini narrabant. In Nubia de his animalibus 
nusquam audivimus, sed illic Tragelaphus Capram montanam refert, cuius specimen Berolinum 
attulimus. In Arabia meridionali etiam prope Meccam et Gumfudam nunquam in montibus 
hanc Capram vidimus, nec illic ullibi de ea incolae narrarunt. Utrum Capra fera Habessinorum 
Tragelaphus sit, an Capra sinaitica, an tertia species, diiudicare nequeo, cum nos ipsum animal 
illic non viderimus. 
In Mare adulto, cuius sceleton mensus sum, tubera 20 in utroque cornu numeravi. 
Praeterea de sceleto addiderim: Apud Marem et Feminam vertebras colli 7 numerari, trunci 19, 
