FI accourti descriptio Apri madagascaricnsis , quae forsan ad Suem larvatum spectat, verrucas 
faciales cornuum nomine appellat, eaque ad explicandam veterum sententiam bene adhiberi 
videtur. His vero ille verbis usus est: les sangliers, principalement les masles, ont deux comes 
d costez de nez, qui sont comme deux callositez, Hist. Madagasc. 1661 pag. 152. Praeterea 
veteres etiam de Serpentum cornibus locuti sunt similesque molles verrucas in Cerastis capite 
cornua appellarunt. Hinc TSTganeguig veterum Sues quatuor capitis verrucis insignes fuisse pro- 
babile est. 
PHACOCHOERI nomen infeliciter fabricatum est, Phascochaeris vero infelicius. $ctKog seu 
(paxYi Graecis verruca non est, etsi Gallis forsan vox lentille in eum sensum abeat. Desmarest, 
qui illius nominis loco Phascochaerus scripsit, non Suem verrucosum , sed animal dentium 
fa sciculis gaudens <pa.<rxoig m in mente habuisse posset, nec male. Sed utrum graecum 
ccpciKog et cpcmog latini Fascis radix sit, sub iudice esse videtur, neque vocem cpucrxog usitatam 
invenimus. Phacellochoerus, Phacellochaerus aut Bunochoerus illum sensum rectius de- 
dissent. Sed cum graeca vox <pa.Kog etiam apud veteres naevum indicaverit, non necessario 
eam reiiciendam esse censui, etiamsi idem verrucarum character alii africano animali e vero Suis 
genere, Sui larvato, insit. 
De specialibus PhaCOCHOERORUM differentiis denique pauca verba addenda sunt. Phaco- 
CHOERUM Promontorii viridis seu senegalensem ab eo specie differre, qui in Capite bonae spei 
reperitur, e Daubentonii (Buffon XIV. pag. 409) descriptione et e Friderici Cuvieri 
eiusdem Cranii novo examine et icone Memoires du Museum Vol. VIII. ita redit, ut ipse Geor- 
gius Cuvier in novissima Regni animalis editione, repugnans licet, in eam sententiam abiturus 
videatur, ego vero ad eandem quam maxime propensus sim. Etiamsi enim in dentium incisivo- 
rum praesentia aut defectu et in maxillae apud edentatum animal ossium gracilitate, a Friderico 
Cuvier praedicatis, parum ponderis est, si de differentia speciali quaerimus, in eo tamen magni 
ponderis differentiam invenio, quod illa dentium praesentia cum forma capitis elongata et defectus 
dentium cum capitis contracta forma coniuncta sunt. Omnia enim animalia iuvenilia ab adultis 
rostro breviore differunt et dentium praesentia et perfectior numerus iuvenilem aetatem arguunt. 
Iam productius rostrum et dentium vigor et abundantia in uno capite constanter coniuncta, 
secundum craniologiae regulas specialem differentiam comprobant. Neque vero in ea sola re 
subsistendum esse videtur. Yir doctus Cretzschmar, qui a Riippellio collecta Mammalia 
descripsit, Friderici Cuvieri iconem Phacochoeri africani statim pro eadem specie agnovit, 
quam ex Habessinia allatam ipse coram habuit. Vereor ut nimis festinanter eam ediderit sen- 
tentiam. Equidem cranium Phacochoeri a nobis allati paullo gravius diversum a Cuvieriano 
senegalensi habeo, nec aequalitatem speciei tam certam statuerem. Facile etiam omnis, qui 
Cretzschmarianam iconem cum Cuvieriana comparabit, graves mensurae differentias sibi 
informabit. Valde dolendum est, viros doctos illos in mensuris comparandis adeo parum curiosos 
fuisse, ut apud Cretzschmarum ne additum quidem sit, ad quemnam modulum tota icon 
delineata sil. Verum id etiam dolendum est, quod cum verisimiliter ad unum eundemque 
modulum Cretzschmarianae eiusdem tabulae icones omnes pictae sint, mandibula d duabus 
