utramque vocem a radice semitica Chasr derivant, quae myopem esse indicat et crebrae similes 
arabum voces, quae litteram n includunt et foetorem aut impuritatem indicant, tunc non 
radicem Suis vocabulo darent, sed una cum eo ab illa simpliciore radice penderent. Etymologia 
sub iudice est. Animal Chansir in Aegypto saepe vidimus idemque a Sue scrofa domestico 
nulla nota differre videbatur. Ipsi tamen Turei Sues in equorum stabulis nutriunt eisque, quod 
meis auribus audivi, persuasum est, diabolum omnem, qui stabula intret, lubentius in Suem, quam 
in equum invadere, quoniam plus affinitatis cum illo habeat. Nimium prole auctos Sues Turei 
non sine amara iocositate saepe Christianis et Europaeis nonnullos offerunt, quos hi astuta 
pari iocositate grato animo accipiunt et comedunt. 
Praeter domesticum Suem in Aegypto ferus etiam reperitur. In palustribus prope Roset- 
tam et Damiattam non rarus dicebatur. Aprum nomine Haluhf OjJh». vocant et suculas maculatas 
dicebant. Pedes adulti recens occisi abscissos Alexandriae vidimus, quos ab europaeis non diver- 
sos censuimus. 
In Syria etiam ferus Aper cum Sue domestico exstat. Illius caput rasum habuimus in 
pago montis Libani Bischerre. Europaei Apri capite solummodo paullo longius, reliqua simil- 
limum videbatur; Maronitae illic nobiscum carnem eius edebant. Nomine Chansir utebantur. 
Prope Tafyle Burckhardt (lieisen pag. 681) frequentes Apros expertus est. In ludaea Apros 
olim defuisse (contra Bochartum) probabile non est, greges cicures et subulcos defuisse, cre- 
dibile est. 
In Arabia nomen Apri non audivimus, in Habessinia praeter Phacochoerum nullos 
vidimus, sed Ludolf porco illic nomen Hasarna xfx «"i dari refert. 
Berolini Novembre MDCCCXXXII. 
In folio z, b, linea 35 lege aliquot pro aliquod; in folio aa, a, linea 12 lege hac pro haec; in folio gg, a, linea 3 lege 
observata pro observatus; in nota folii kk, a , lege Pacho (Pascho) pro Pascho; ibidem lege Tabula Lll pro Tabula CIX; 
in folio ll, b, linea 15 lege format pro formam. 
