animal fuisse videatur et apud Sacrae Scripturae interpretes syriacum animal ante Linneum 
Lupi aurei nomine appellatum fuerit. 
Antiquam Canis syriaci historiam Bochart in Hierozoici capite, quod de Thoibus 
insciibitur, maxima cum eruditione tractavit et illustravit. Praeter Arabum recentiorum nomen 
V auie, quod ad vocem antiquiorum Aui proxime accedit et ululatum imitatur (*), ipse ululatus, 
magnitudo, locus natalis, color fulvus et mitior natura cum Thoe sive illo a Bo charto illustrato 
animali optime congruunt. Excludenda tamen ea omnia ex antiqua historia sunt, quae non ad 
animal in Cilicia, Syria aut Palaestina observatum spectant, in reliquis enim terris, quo remotiores 
a Syria sunt, eo minus idem animal illic habitare verisimile est. 
De aliquo Cane aureo in Dalmatiae insulis Guipana et Corzola obvio meritissimus 
Partsch anno MDCCCXXIV nuntium attulit et anno MDCCCXXVI Neumayer, ab Illustri Scbrei- 
bersio excitatus, cranium eius ex insula Guipana Viennam misit, anno vero MDCCCXXIX 
de Schaller, Praefectus Bagusanus, vivo animali in eadem insula potitus est, quod Viennam 
adductum illic pro vero Cane aureo habitum est. Vide Fitzinger in Iside Okenii mdcccxxx 
pag. 372. Cum CANIS aurei Linneani cognitio nondum absoluta sit, neque Viennae specimen 
eius e Persia delatum adfuisse videatur, de nominis iusto usu illic facto dubitare licet. Proba- 
bilius vero hic et a Busbekio (in epistola prima) observatus Bithyniae canis ferus ad Aristo- 
telis et reliquorum Graecorum QSa referretur, qui forsan etiam prorsus alio modo ita ululat, 
\ 
ut voce nomen antiquum imitetur. Hinc male Linne'us egit, qui Thoi nomen (Canis Thous) 
surinamensi alicui Cani dedit. Si qua Graeciae et insularum dalmaticarum Canis a persico Cane 
aureo vere diversus inveniatur, nomen Canis Thois ( Thos ) commode adhiberi posset. Guipanensis 
Canis a syriaco diversus videtur, nam Doctiss. Fitzinger rostrum elongatum esse notavit. 
Russell Halepi quatuor Canis feri species distinxit, 1) Canem Iackal qui Persis Tschi- 
kal JXs- et i Schaghal vocetur et prope Halep et Scande run frequens sit. Hunc pro 
nostro syriaco Cane habuerim; 2) Canem Vulpem Taaleb qui CANIS niloticus esse videtur 
3) Dib aut Sib quem pro Cane Dib habuerim; 4) Schib obscurum animal, 
a quodam Anglo Freer observatum, quod Lupo atrocius, Vulpe maius dicitur et a Cane Dib 
forsan non, neque nomine, differt. Nat. hist. of Aleppo Vol. II. pag. 183 seqq. 
In Palaestina Canis niloticus (Vulpes) etiam nomine Abu el hossehn vocari videtur; sic 
enim vocem interpretor, quam Doctiss. Scholz, qui nobiscum itineris africani partem peregit, 
pag. 142 relationis suae Abuelchisani scripsit. 
(') Syriacum IT auie ita fere trahendo clamare audivimus: Aui aui aui aui ii ii au au au au aui aui aui aui au au au au, 
lamentabili sono. Gallice erit: aoui aoui aou aou. 
