CANIS syriacus H. et E. 
EX MONTE LIBANO PROPE EMSCHEHT. 
Incolis vocatui’ Vauie ^5^3. s Animal obscuram Syriae, quod in Sacra Scriptura Ii "tq plurali numero Jjim 
et apud Arabes antiquos Ibn Aui f, apud alios vero Abin auin, babuin et papio , forsan etiam Quis et Thois 
vocato, haec ipsa species esse videtur. 
— — 
Syros in monte Libano anno MDCCCXXIV quatuor Canum nomina audivimus Kelb 
Taleb Vauie et Gharehr Voce Kelb pro Cane familiari utebantur, Taleb pro 
Vulpe, quem Canem niloticum esse censuimus, reliqua duo nomina Lupis affinioribus animalibus 
dari ex incolarum descriptione suspicabamur. Vocem Gharehr illi animali competere arbitrati 
sumus, quod in Aegypti inferioris desertis nomine Dib vulgare et notissimum est. Canis Vauie 
specimen iuvenile et femineum prope Emscheht demum occidimus. Omnium maxime memora- 
bilis haec forma, quae tenui suo continuoque nocturno ululatu omnibus qui montem Libanum 
adeunt, innotescit, propriae speciei hucusque nondum descriptae typum largitur, maleque Linne' 
Canis Thoi nomen surinamensi alicui animali imposuit. 
CANIS syriacus. 
Character essentialis uberior. 
C. Vulpis statura, rostro obtuso, auriculis pedibusque brevibus; colore supra cano -fulvus capite 
pedibusque fulvis, subtus albus margine flavicante, oris margine gulaque candidis, auriculis 
extus fulvis intus albis, cauda parum pilosa fulva, nec albo terminata. 
Dimensio partium ad pellem cum cranio pedum caudaeque ossibus facta : 
Longitudo totius ab apice rostri ad basin caudae ope fili a dorso 2' 2"' paris. 
capitis ab apice rostri - 5 3 
stirpis caudae - (8 ?) - 
auris a basi superiore - 1 9 
fissurae auris - 1 11 
oculi - - 8 
narium aperturae lobatae - - 5 
rictus oris a margine labii superioris - 1 8-f 
pedum anteriorum a cubito ad apicem unguium ..-68 
manus a carpo - 1 9 
tibiae - 4 8 
plantae - 4 6 
unguis maximi anterioris - - 3-j- 
posterioris . - - 34" 
vibrissae oris maximae - - 9 
IIempr. et Ejirene. Mammalia II. 
