Descriptio Maris adulti, 
aestivi: 
Habitus Leporis aegyptii, Longitudo corporis cum capite sesquipedalis. Caput quintam 
fere corporis partem longitudine aequat, aures tertia fere parte capitis longitudinem excedunt. 
Plantae elongatae caput pollice et 3 lineis superant. Ulnae cum digitis caput paullo ultra tertiam 
partem superant. Cauda brevis stirpe sua aurium fissuram aequat. Nasi ossa parumper convexa 
ab aegyptio lepore recedunt, nec timidum attingunt. Aures mediae dilatatae, sicut in sinaiticis 
et arabicis leporibus. Pilus singularis rudior, quam in reliquis hic enumeratis formis. Lon- 
giores pili crebriores et rigiduli sunt. Plurimus dorsi pilus in ima basi cinereus, dein flavicante 
albus, qui color sursum nigrofusco late excipitur, supra hunc, turgente pilo, albicante flavus color 
emergit, qui nigro tenuique apice terminatur. Piari nonnulli pili toti nigri, basi cinerascente, alii 
nigri tenuiter flavo -annulati. Ad latera nonnullos longiores pilos ita coloratos vidi, ut basi 
cinerei essent, medii nigri, apice flavi. Color totius in dorso flavus. Cervix rutilat, maculis 
duabus albidis valde obsoletis. Abdomen gula caudaque alba, haec supra media atra. Linea alba 
per oculos serpit. Aures postica et inferiore facie totae albae, lanugine tenui, postica et superiore 
parte capreolaccae, apice nigrae, Nigredine apicali l" 3'" longa. Aurium facies postica candidior, 
quam in Lepore sinaitico, multo candidior quam in reliquis his omnibus speciebus. Cilia 
auris albent. Solearum scopae validae laete ferrugineae. Mystaces et setae capitis basi nigrae, 
apice albae. 
Pulli valde iuvenilis, 
aestivi: 
Color totius rutilante flavus pilorum apicibus nigricantibus flavisque. Pili basi dilute flavo- 
cinerascentes, sursum rufofusco, dein rutilante flavo, apice fusco colore sese excipientibus. Pilum 
dicere etiam posses flavo, fusco et albido varium. Taenia per oculos serpens pallide flava, nec 
alba. Frons macula alba insignis. Solearum scopae flavae. Mystacis capitisque reliquae setae 
albae, basi fuscae. 
Duo solummodo specimina vidimus. Adultum syriacum Leporem mense Iulio prope 
Emscheht inter oppida Berytum et Tripolin Syriae, parvum non procul a Beryto occidi- 
mus. Incolis Erneb vocabantur. Interrogantibus nobis, cuniculos hunc non struere affirmabant, 
verum aliud esse animal in aliquibus propinquis locis ab Erneb (hoc Lepore) et a V^abr (Hyrace) 
diversum, quod Tabsun vocent et quod in cuniculis vitam degat, Lepori idem simillimum esse. 
Cum scribendi bene periti non adessent, de orthographo frustra illic quaesivimus. Aliorum 
locorum viri doctiores nomen nesciebant, hinc propriam orthographiam praetulimus. Illud vero 
nomen Tabsun non male convenit cum nomine Tapliza atstj seu miro Hebraeorum, quod 
Bochart prorsus ignotum esse dicit et quod a Chaldaeorum et Syrorum voce tephaz, tbb sub- 
sultare derivandum esse suspicatur (Hierozoicon I. 1004.). Altera vox Chagase quam ibidem 
Bochart obscuram esse indicat, nos in Syria non audivimus. Utramque vocem interpretes 
Sacrae Scripturae ad vocem Saphan (Hyracis) explicandam adhibuerunt. Utrum animal, quod 
Russell halepensem Cuniculum dicit et quod fortassis cum domestico illic, europaeo, hispanico 
Heksr. et Ehrenb. Mammalia II. 
